I SA/Rz 608/21

Sygn. akt I SA/Rz 608/21 Rzeszów, 11 sierpnia 2021 r. P O S T A N O W I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg Z. D., M. D. i K. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów dotyczących egzekucji administracyjnej – postanawia – odrzucić skargi M. D. i K. D.

I SA/Rz 608/21 Uzasadnienie Z. D., M. D. i K. D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2021 r., [...], utrzymujące w mocy postanowienie Marszałka Województwa z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...], w przedmiocie oddalenia zarzutów Z. D. w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego [...], z dnia [...] stycznia 2021 r. W stanie faktycznym sprawy Z. D. pismem z dnia 8 lutego 2021 r. wniosła zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej przez Marszałka Województwa na podstawie tytułu wykonawczego [...] z dnia 25 stycznia 2021 r. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2021r., nr [...], organ I instancji oddalił zarzuty Z. D. Na powyższe postanowienie Z. D. złożyła zażalenie, po rozpoznaniu którego, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy rozstrzygniecie organu I instancji. Powyższe postanowienie organu odwoławczego zostało zaskarżone do tut. Sądu przez Z. D., M. D. i K. D. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi zaznaczając, że skargi M. D. i K. D. z uwagi na to, że osoby te nie były stronami postępowania, podlegają odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje. Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 - dalej: P.p.s.a.), skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Podkreślenia wymaga, że postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 P.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę przejawia się tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku. Akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego (por. wyrok NSA z 3 czerwca 1996 r., sygn. akt II SA 74/96, dost. CBOiS). Uprawnienie do złożenia skargi uzależnione jest więc od wykazania interesu prawnego pojmowanego jako istnienie związku między strefą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Stąd podmiot nie mający interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego i co za tym idzie, skarga wniesiona przez taki podmiot podlega odrzuceniu. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że uprawnieniem do wniesienia skargi dysponuje jedynie Z. D., jako osoba, która brała udział w postępowaniu przed organami I i II instancji, bowiem wyłącznie wobec niej zostało wydane zaskarżone postanowienie i to ona posiada interes prawny we wniesieniu skargi. Po stronie M. D. i K. D.nie występuje interes prawny w złożeniu skargi na postanowienie organu II instancji z [...] czerwca 2021 r. Ewentualny interes faktyczny po stronie tych osób nie może dać im legitymacji procesowej. Jak wskazuje orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego interes faktyczny, polega na tym, że dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającymi stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ (zob. wyrok NSA z 17 listopada 2017 r., sygn. akt I OSK 982/17, wyrok NSA z 14 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 1751/13, dost. CBOiS). Z przedstawionych względów, skargi M. D. i K. D., jako niedopuszczalne, należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.