I SA/Rz 595/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Piotr Popek /spr./, Protokolant sekr. sąd. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2022 r. sprawy ze skarg M.A. i S.A> na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 29 czerwca 2022 r., nr SKO.4140/158/2022 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2019 rok 1) umarza postępowanie sądowoadministracyjne, 2) przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wynagrodzenie radcy prawnemu S.T. w kwocie 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 (pięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych, za pomoc prawną udzieloną z urzędu.

M. i S. A. (dalej: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 29 czerwca 2022 r. nr SKO.4140/158/2022 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2019 r. Skarżący zgłosili wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie pełnomocnika. Postanowieniem z dnia 20 października 2022 r. sygn. I SPP/Rz 120/22 referendarz sądowy przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie radcy prawnego. Pismem z dnia 9 grudnia 2022 r. skarżący cofnęli skargę. Pismem z dnia 14 grudnia 2022 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżących – radca prawny złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym i złożył oświadczenie, że koszty nie zostały zapłacone w całości ani też w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, to Sąd jest zobligowany do uznania takiego cofnięcia skargi za niedopuszczalne. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia skarżących o cofnięciu skargi. W związku z powyższym, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postępowanie sądowe należało umorzyć. Sąd przyznał wynagrodzenie (240 zł powiększone o należny podatek od towarów i usług) ustanowionemu pełnomocnikowi z urzędu, który złożył stosowny wniosek i oświadczenie, na podstawie § 3, § 4 ust. 3 oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2019 r. poz. 68 ze zm.).