I SA/Rz 540/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 15 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.Ś. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn - postanawia - umorzyć postępowanie sądowe

U. Ś. (dalej: skarżąca) wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn. W piśmie z dnia 7 października 2020 r. skarżąca oświadczyła, że wycofuje wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.) - dalej: P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi o których mowa w przepisie art. 60 P.p.s.a. Mając na względzie powyższe, Sąd uznając cofnięcie za dopuszczalne, orzekł na mocy art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.