I SA/Rz 450/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2014 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skarg A. D. i E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) kwietnia 2014 r., nr (...), w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych, w związku z wnioskiem A. D. o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych - postanawia - 1. zwolnić skarżącego od wpisu od skargi, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

A. D. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z tym złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie z którym prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, a źródłem utrzymania małżonków są pobierane przez nich świadczenia emerytalne w łącznej wysokości 2 050 zł (odpowiednio 1037 zł i 1013 zł). Jeżeli chodzi o zgromadzony przez nich majątek, to w oświadczeniu wymieniono: dom o pow. 104 m2, nieruchomość rolną o pow. 0,14 ha i pawilon usługowo-handlowy o pow. użytkowej 137 m2. Odnośnie wydatków wnioskodawca stwierdził, że średniomiesięczne wydatki w jego gospodarstwie domowym wynoszą 1270 zł. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy wnioskodawca podkreślił, że ma 75 lat, a jego małżonka 70, w związku z czym są pozbawieni możliwości uzyskania dodatkowych dochodów. Mając zaś na względzie konieczność ponoszenia znacznych kosztów na leczenie, uiszczenie kosztów sądowych związanych z przedmiotową sprawą przekracza zakres ich możliwości finansowych. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Jak stanowi art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena spełnienia przesłanek wskazanych w wyżej wymienionym przepisie sprowadza się więc do porównania sytuacji majątkowej wnioskodawcy, a zwłaszcza wysokości dochodów w jego gospodarstwie domowym, z potencjalną wysokością przedmiotowych kosztów. Jeżeli zaś, w następstwie przedmiotowej analizy, okaże się poniesienie wspomnianych kosztów w całości lub w części może zagrażać pozbawieniem osoby ubiegającej się o prawo pomocy lub jego domowników środków utrzymania, to osoba taka jest uprawniona do ubiegania się o przyznanie ulgi w tym zakresie. W niniejszej sprawie skarżący uzyskują dochody przekraczające kwotę 2 000 zł miesięcznie, dysponują majątkiem o określonej wartości rynkowej, zaś ich koszty utrzymania wynoszą miesięcznie ok 1270 zł. W związku z tym, mając nawet na względzie konieczność ponoszenia wydatków na leczenie i rehabilitację, dysponują oni pewnymi środkami, z których mogłyby zostać sfinansowane, chociażby w części, wydatki związane z zainicjowanych przez nich postepowaniem. Nie sposób więc stwierdzić, że nie są oni w stanie partycypować chociażby w niewielkim stopniu w kosztach sądowych, związanych z przedmiotową sprawą. Nie można jednak też nie zauważyć, że wpis od skargi w niniejszej sprawie, stanowiący główny składnik kosztów sądowych, wynosi 500 zł, a więc prawie ¼ ich dochodów, dlatego też zasadnym jest stwierdzenie, że jego uiszczenie byłoby dla nich znacznych obciążeniem. Dlatego też, zwolniono skarżącego od uiszczenia wpisu od skargi w całości, odmawiając mu przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.