I SA/Rz 449/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Andrzej Tokarz po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku DS o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi DS na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [.] z dnia [.] kwietnia 2018 r. nr [...], znak [.] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za poszczególne okresy lat 2006-2010 - p o s t a n a w i a - I. umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych, II. przyznać DS prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.

DS wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika (radcy prawnego). W złożonych, pod rygorem odpowiedzialności karnej, oświadczeniach podał, że pozostaje, podobnie jak żona, bez pracy. Utrzymują się ze świadczeń z pomocy społecznej, w tym zasiłków celowych i okresowych; korzystają także z dożywiania i pomocy PCK oraz rodziny. Mieszkają u córki, w mieszkaniu o pow. 38 m2, która kończy właśnie szkołę średnią i nie pracuje (sama otrzymuje świadczenia z pomocy społecznej, w tym dodatek mieszkaniowy). Syn także nie ma stałej pracy, ale w miarę możliwości im pomaga, także rzeczowo. Na wnioskodawcy ciążą liczne zobowiązania powstałe w okresie prowadzenia działalności gospodarczej. Opłaty miesięczne związane z utrzymaniem mieszkania wynoszą około 500 zł, zakup żywności pochłania około 450 zł. Na potwierdzenie powyższych okoliczności przedstawiono zaświadczenia z urzędu pracy i kopie decyzji. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) zwanej dalej: "Ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z art. 239 § 1 pkt 1 lit. e) Ppsa wynika, że strony skarżące działanie organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Rozpoznanie wniosku o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych okazało się zatem zbędne (bezprzedmiotowe), a postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu na podstawie art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 Ppsa, ponieważ sprawa podlegać będzie rozpoznaniu przez Sąd bez pobierania od skarżącego jakichkolwiek należności. Jeżeli chodzi natomiast o pozostały zakres wniosku, tj. ustanowienie pełnomocnika (radcy prawnego), to w ocenie referendarza sądowego wnioskodawca uprawdopodobnił w sposób dostateczny przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 262 Ppsa. Zasadniczo rodzina utrzymuje się z pomocy społecznej, małżonkowie nie pracują, korzystają także z dożywiania. Deklarowana sytuacja dzieci nie jest o wiele lepsza. Ponadto sytuacja rodzinna i bytowa wnioskodawcy była oceniana także przez pracowników pomocy społecznej, a z zaświadczeń z urzędu pracy wynika, że nie oferowano im pracy z uwagi na brak ofert. W aktach administracyjny znajduje się również dokumentacja wskazująca na deklarowane dolegliwości chorobowe żony. W takim stanie rzeczy poniesienie wydatku na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru może znajdować się poza zasięgiem obecnych możliwości płatniczych rodziny, co w świetle art. 246 § 1 pkt 1 Ppsa pozwala przyjąć, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z podanych względów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 245 § 2 w zw. z art. 262 Ppsa ustanowiłem dla wnioskodawcy pełnomocnika w osobie radcy prawnego, którego z nazwiska wskaże Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [.]. Do niej należeć będzie uwzględnienie sugestii wnioskodawcy, aby została nim wyznaczona osoba prowadząca praktykę w okolicach UD.