I SA/Rz 448/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku J.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn - postanawia– przyznać skarżącemu prawo pomocy i zwolnić go od kosztów sądowych w całości.

Skarżący wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia, zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych podając, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Większą część kwoty renty (1013 zł) przeznacza na wydatki związane ze zdrowiem (lekarstwa, dojazdy na wizyty lekarskie, zakupy żywności związane ze specjalną dietą); leczy się bowiem na wiele schorzeń. Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, która pozostaje na rencie (864 zł). Małżonkowie nie posiadają majątku w postaci nieruchomości, oszczędności lub przedmiotów wartościowych, na ich rzecz syn i jego żona ustanowili dożywotnią służebność mieszkania w zamieszkiwanym dotychczas domu. Wnioskodawca podał również, że jest właścicielem osiemnastoletniego samochodu osobowego marki Volkswagen Golf. Rozpoznając wniosek, stwierdzono Prawo pomocy jest szczególną instytucją, uregulowaną w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)- dalej zwanej P.p.s.a., która ma na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Udzielane jest stronie na której ciąży obowiązek poniesienia kosztów sądowych, a jego zasadność rozpatrywana jest z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych jakie strona musi ponieść w tym konkretnym postępowaniu sądowym i jej możliwości finansowych. W rozpoznawanej sprawie występują, sformułowane w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przesłanki do udzielenia takiej pomocy, w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Sytuacja na którą powołuje się wnioskodawca została udokumentowana w aktach sprawy z uwagi na jej przedmiot, tj. odmowę umorzenia zaległości podatkowej. Skarżący i jego żona utrzymują się z niewysokich świadczeń, które zaspokajają podstawowe i niezbędne potrzeby, natomiast nie pozwalają na uiszczenie kosztów sądowych. Skarżący jest osobą wymagającą stałego przyjmowania leków w związku z licznymi schorzeniami, a wydatki na ten cel z pewnością powinny mieć pierwszeństwo przed innymi. Reasumując - odnosząc sytuację skarżącego do kryterium przyznania prawa pomocy, należy stwierdzić, że skarżący spełnia warunki jego przyznania. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczona jak w sentencji.