I SA/Rz 388/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej R. E. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 października 2022 r. sygn. akt I SA/Rz 388/22 w sprawie ze skarg R.E. na decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 7 kwietnia 2022 r. - nr 1801-IOV-1.4103.39.2021, - nr 1801-IOV-1.4103.40.2021, - nr 1801-IOV-1.4103.41.2021 w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień, październik i listopad 2011 roku - postanawia - odrzucić skargę kasacyjną.

I SA/Rz 388/22 U Z A S A D N I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 13 października 2022 r. sygn. I SA/Rz 388/22, oddalił skargi R. E. na decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 7 kwietnia 2022 r. nr 1801-IOV-1.4103.39.2021, nr 1801-IOV-1.4103.40.2021, nr 1801-IOV-1.4103.41.2021 w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień, październik i listopad 2011 roku. R. E., reprezentowany przez pełnomocnika - adwokat A. B., wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 grudnia 2022 r., wezwano skarżącego do nadesłania oświadczenia czy zrzeka się rozprawy czy wnosi o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie wysłano na adres pełnomocnika skarżącego. Przesyłka po dwukrotnym awizowaniu została pozostawiona w aktach sprawy (k. 86) ze skutkiem doręczenia. Oświadczenie nie zostało nadesłane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skargę kasacyjną należało odrzucić. Stosownie do treści art. 176 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze. zm., dalej: P.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna zawierać: 1 - oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2 - przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3 - wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (§ 2). Jak stanowi art. 177a P.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Natomiast po myśli art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie W rozpatrywanej sprawie w skardze kasacyjnej R. E. nie zawarto wniosku o rozpoznanie jej na rozprawie ani oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Z uwagi na powyższe wezwano pełnomocnika skarżącego do nadesłania oświadczenia czy skarżący zrzeka się rozprawy czy wnosi o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie wysłano na adres pełnomocnika skarżącego. Przesyłka po dwukrotnym awizowaniu została pozostawiona w aktach sprawy (k. 86) ze skutkiem doręczenia. Zgodnie z art. 73 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma do rąk własnych adresata lub dorosłego domownika, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym, jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Wskazana regulacja przewiduje fikcję doręczenia, gdy adresat, pomimo dwukrotnego zawiadomienia go o możliwości odbioru przesyłki, nie podejmuje jej w ciągu czternastu dni od dnia pozostawienia pierwszego awiza. Ostatniego dnia, tj. czternastego dnia od dnia pierwszej próby doręczenia, realizuje się skutek procesowy, o którym mowa w art. 73 § 4 P.p.s.a., a zatem następuje fikcja prawna doręczenia przesyłki adresatowi. W przedmiotowej sprawie przesyłkę zawierającą wezwanie do nadesłania oświadczenia - z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia pełnomocnikowi skarżącego - dwukrotnie awizowano w dniach 30 grudnia 2022 r. i 10 stycznia 2023 r., na co wskazuje znajdująca się w aktach sprawy koperta zawierająca przedmiotowe wezwanie. W związku z tym, że pełnomocnik skarżącego nie wskazał w toku postępowania innego adresu do doręczeń niż znajdujący się w skardze kasacyjnej, a podwójną awizację przesyłki przeprowadzono prawidłowo, przesyłkę uznano za doręczoną - w trybie art. 73 P.p.s.a. - w dniu 14 stycznia 2023 r. W konsekwencji, siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi przypadł na sobotę tj. 21 stycznia 2023 r. Stosownie do art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z uwagi na powyższe w niniejszej sprawie należało przyjąć, że termin do złożenia oświadczenia upłynął w dniu 23 stycznia 2023 r. Oświadczenie nie zostało złożone. Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarty w postanowieniu z dnia 1 kwietnia 2022 r. sygn. akt I OZ 89/22 (dost. w CBOiS – orzeczenia.nsa.gov.pl), że brak wskazania czy autor skargi kasacyjnej domaga się jej rozpoznania na rozprawie, czy też zrzeka się rozprawy stanowi istotny brak tego pisma procesowego uniemożliwiający rozpoznanie tego środka zaskarżenia. Z podanych względów, Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.