I SA/Rz 385/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2018 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) maja 2017 r., nr (...), w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości za 2016 r. w związku ze skargą kasacyjną skarżącego - postanawia – odrzucić skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 16 listopada 2017 r. Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z (...) maja 2017 r. Odpis przedmiotowego orzeczenia wraz z uzasadnieniem został doręczony, w dniu 28 listopada 2017 r. adwokatowi E. K. – pełnomocnikowi z urzędu skarżącego J. K.. Ustanowienie dla skarżącego pełnomocnika z urzędu nastąpiło postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 sierpnia 2017 r. O wyznaczeniu do reprezentowania z urzędu skarżącego adwokata E. K. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała Sąd, skarżącego i adwokata pismem z 28 sierpnia 2017 r. Pełnomocnik skarżącego, w dniu 22 grudnia 2017 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej operatora wyznaczonego) przedłożyła Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Przedmiotowa opinia, uznana za sporządzoną z zachowaniem należytej staranności (zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 27 grudnia 2017 r.), została doręczona przez Sąd skarżącemu 25 stycznia 2018 r., wraz z pouczeniem o treści art. 177 § 4 P.p.s.a., tj. o tym, iż od dnia doręczenia odpisu opinii, biegnie mu termin do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 17 stycznia 2018 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) skarżący wniósł do Sądu pismo zatytułowane "SKARGA-ZASKARZENIE", datowane na 12 stycznia 2018 r., stwierdzając w jego treści, że mając termin do zaskarżenia wyroku zaskarża go. Następnie zaznaczył, że konsultował się w tej sprawie ze swoim pełnomocnikiem z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 177 § 1 skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W myśl zaś art. 177 § 4 P.p.s.a. jeżeli pełnomocnik wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony. Sąd doręcza odpis opinii stronie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii, o czym sąd poucza stronę, dokonując doręczenia. W niniejszej sprawie termin do wniesienia w sprawie skargi kasacyjnej otworzył się dla skarżącego w momencie doręczenia jego pełnomocnikowi, w dniu 27 listopada 2017 r.,) odpisu wyroku z uzasadnieniem. Przedmiotowy termin upływał z dniem 28 grudnia 2017 r. W tym czasie pełnomocnik przedłożyła jednak opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, której odpis został doręczony skarżącemu 25 stycznia 2018 r. Wtedy to ponownie otworzył się skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej, na podstawie art. 177 § 4 P.p.s.a. Skarga kasacyjna w przedmiotowej sprawie, osobiście sporządzona przez skarżącego, została wniesiona 17 stycznia 2018 r., a więc po upływie terminu do dokonania tej czynności, o którym mowa w art. 177 § 1 P.p.s.a., a przed rozpoczęciem biegu terminu z art. 177 § 4 P.p.s.a. Została wiec wniesiona z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności procesowej i jako taka podlega odrzuceniu, na podstawie art. 178 P.p.s.a. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że jak stanowi art. 173 § 1 P.p., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z wyjątkiem wynikającym z § 2, nie mającym zastosowania w niniejszej sprawie. Na mocy § 3 powołanego wyżej art. 175 P.p.s.a., w sprawach obowiązków podatkowych skarga kasacyjna może być sporządzona również przez doradcę podatkowego. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 P.p.s.a. wiąże się z tym, że dotknięta jest ona brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 P.p.s.a., co skutkuje koniecznością jej odrzucenia, na podstawie art. 178 p.p.s.a. (postanowienie NSA z 19 października 2004 r., FZ 308/04, niepubl.). Brak ten nie jest bowiem brakiem formalnym, podlegającym konwalidacji. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego, tj. osobę nieuprawnioną, w rozumieniu art. 175 P.p.s.a., dlatego też podlega ona odrzuceniu, na mocy art. 178 P.p.s.a., który stanowi, że sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.