I SA/Rz 382/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: SWSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 sierpnia 2026 r. w Rzeszowie wniosku W.M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W.M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Rzeszowie z dnia 2 czerwca 2026 r. nr UP-420/2026 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność będącą jednocześnie płatnikiem tych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy za okresy lat 2005-2006 - p o s t a n a w i a - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Pismem z 20 lipca 2026 r. W.M. (dalej: skarżący) wniósł skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Rzeszowie z dnia 2 czerwca 2026 r. wydaną w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność będącą jednocześnie płatnikiem tych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy za okresy lat 2005-2006. Odrębnym pismem z 20 lipca 2026 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję wskazując, że termin na złożenie skargi minął w dniu 8 lipca 2026 r. a powodem na uchybienie terminowi była jego nieobecność spowodowana przebywaniem na leczeniu w Szpitalu Uzdrowiskowym [...] w dniach od 24 czerwca 2026r. do 15 lipca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Rzeszowie z dnia 2 czerwca 2026 r. została doręczona skarżącemu w dniu 8 czerwca 2026 r. Termin do wniesienia skargi rozpoczął zatem bieg w dniu 9 czerwca 2026 r. i upływał z dniem 8 lipca 2026 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 20 lipca 2026 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W rozpoznawanej sprawie skarżący jako przyczynę uchybienia terminowi wskazał swoją nieobecność związaną z pobytem na leczeniu w Szpitalu Uzdrowiskowym [...] w okresie od 24 czerwca 2026 r. do 15 lipca 2026 r. Wskazana okoliczność nie daje jednak podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy skarżącego. Należy bowiem zauważyć, że decyzja została mu doręczona w dniu 8 czerwca 2026 r., natomiast pobyt w Szpitalu Uzdrowiskowym rozpoczął się dopiero w dniu 24 czerwca 2026 r. Oznacza to, że od dnia doręczenia decyzji do dnia rozpoczęcia pobytu w placówce leczniczej skarżący miał piętnaście dni na podjęcie czynności zmierzających do wniesienia skargi. Co więcej, również sam pobyt w placówce leczniczej nie może być utożsamiany z automatycznym brakiem możliwości dokonania czynności procesowej. Dla przyjęcia braku winy konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie, że stan zdrowia strony oraz związane z nim okoliczności leczenia rzeczywiście uniemożliwiały dokonanie czynności w terminie. Sam fakt przebywania na leczeniu, w sytuacji gdy nie wykazano, że stan zdrowia uniemożliwiał dokonanie czynności procesowej, nie jest wystarczający do przywrócenia terminu. Skarżący przedłożył kartę leczenia, z której wynika, że w związku z pobytem w Szpitalu Uzdrowiskowym rozpoznano u niego m.in. [...]. Okoliczności te nie pozwalają jednak na przyjęcie, że stan zdrowia skarżącego w okresie pobytu w placówce leczniczej uniemożliwiał mu dokonanie czynności procesowej w postaci wniesienia skargi. Z przedłożonej dokumentacji medycznej nie wynika bowiem, aby skarżący był w tym okresie pozbawiony możliwości samodzielnego podejmowania czynności związanych z prowadzeniem swoich spraw, w szczególności sporządzenia i nadania skargi albo zwrócenia się o pomoc do innej osoby. Samo występowanie wskazanych schorzeń, nawet jeżeli uzasadniało pobyt skarżącego w placówce leczniczej, nie jest wystarczające do uznania, że zachodziła obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca dochowanie terminu procesowego. Podkreślić przy tym należy, że dla wykazania braku winy w uchybieniu terminowi nie jest konieczne wykazanie całkowitej niezdolności do pracy czy wykonywania jakichkolwiek czynności, lecz uprawdopodobnienie, że w konkretnych okolicznościach sprawy strona, pomimo zachowania należytej staranności, nie mogła dokonać wymaganej czynności w terminie. Przedłożona przez skarżącego dokumentacja nie wskazuje jednak na tego rodzaju ograniczenia. Nie wynika z niej w szczególności, aby w okresie od 24 czerwca do 8 lipca 2026 r. stan zdrowia skarżącego uniemożliwiał mu kontaktowanie się z otoczeniem, sporządzenie lub zlecenie sporządzenia pisma procesowego bądź podjęcie czynności zmierzających do jego wniesienia. Co istotne, oceny tej nie można dokonywać w oderwaniu od pozostałych okoliczności sprawy. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 8 czerwca 2026 r., a więc na długo przed rozpoczęciem pobytu w Szpitalu Uzdrowiskowym, który rozpoczął się dopiero w dniu 24 czerwca 2026 r. Skarżący miał zatem piętnaście dni na podjęcie czynności zmierzających do wniesienia skargi, zanim rozpoczął pobyt w placówce leczniczej. Z dokumentacji medycznej nie wynika, aby w tym okresie występowały po jego stronie jakiekolwiek przeszkody zdrowotne uniemożliwiające dokonanie tej czynności. W tych okolicznościach przedstawiona karta leczenia nie uprawdopodabnia, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.