I SA/Rz 380/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Jarosław Szaro /spr./, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Piotr Popek, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi K.Ż. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu należnych składek za okres od 1 grudnia 2020 r. do 31 stycznia 2021 r. zażalenia - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

I SA/Rz 380/21 UZASADNIENIE Przedmiotem skargi K.Z. (dalej: skarżący) jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: organ) odmawiająca prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za okres od 1 grudnia 2020 r. do 31 stycznia 2021 r. 10 lutego 2021 r. skarżący złożył na formularzu RDZ-B7 wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacania składek w związku z przeciwdziałaniem skutkom wywołanym COVID-19 dla płatników składek prowadzących 30 listopada 2020 r. działalność w branżach określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 (Dz.U. z 2021 r. poz. 152, dalej: rozporządzenie). We wniosku skarżący zwrócił się o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenia zdrowotne, na Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy za grudzień 2020 r. i styczeń 2021 r. Decyzją z [...] lutego 2021 r. organ odmówił skarżącemu prawa do zwolnienia. W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, że skarżący wskazał we wniosku, że na 30 listopada 2020 r. prowadził działalność przeważającą według kodu PKD 55.10.Z, który uprawniał do przyznania zwolnienia. Jednak, jak ustalił organ, w rejestrach REGON i CEIDG wskazana została działalność przeważająca według kodu PKD 43.21.Z, która nie uprawnia do zwolnienia. Powyższą decyzję skarżący zaskarżył w trybie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wskazał, że działalność gospodarczą prowadzi w formie spółki cywilnej "A" K.Z., P.Z., której przeważająca działalność jest określona uprawniającym do przyznania zwolnienia kodem PKD 55.10.Z. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy organ, decyzją z [...] marca 2021 r., utrzymał w mocy decyzję z [...] lutego 2021 r. Organ zaznaczył, że ponowna analiza danych z rejestrów REGON i CEIDG wykazała, że kod PKD, pod którym przeważającą działalność prowadzi skarżący, nie uprawnia do przyznania zwolnienia. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący złożył 12 marca 2021 r. odwołanie zakwalifikowane przez organ jako skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Skarżący podniósł, że działalność gospodarczą, w ramach której przeważającą działalność prowadził pod kodem PKD 43.21.Z, została zawieszona 1 maja 2019 r., natomiast od 13 września 2017 r. nieprzerwanie prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, której przeważająca działalność uprawnia do otrzymania zwolnienia. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o umorzenie postępowania, jako bezprzedmiotowego. Organ wskazał bowiem, że decyzją z [...] maja 2021 r. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z [...] lutego 2021 r. oraz orzekł o wnioskowanym zwolnieniu skarżącego z obowiązku opłacania należności z tytułu składek. W załączonej do odpowiedzi na skargę decyzji z [...] maja 2021 r. organ stwierdził, że analizując skargę i poprzednie decyzje w sprawie doszedł do wniosku, że skarżący, jako wspólnik spółki cywilnej, jest przedsiębiorcą, który prowadzi działalność z przeważającym kodem PKD 55.10.Z, wymienioną w rozporządzeniu. W związku z tym przysługuje mu wnioskowane zwolnienie. Uzupełniając, na wezwanie Sądu, akta administracyjne, organ nadesłał urzędowe potwierdzenie odbioru decyzji z [...] maja 2021 r., z którego wynika, że decyzja została doręczona [...] maja 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie miał na uwadze, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Z kolei na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż przewidziane w punktach poprzedzających (skuteczne cofnięcie skargi lub śmierć strony) stało się bezprzedmiotowe. Tego rodzaju bezprzedmiotowość występuje wówczas, gdy w toku postępowania a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W analizowanym przypadku organ skorzystał z instytucji autokontroli, przewidzianej w art. 54 § 3 P.p.s.a., poprzez wydanie nowego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, które w całości uwzględniło stanowisko skarżącego. Decyzja została doręczona 21 maja 2021 r., zatem weszła do obrotu prawnego. W konsekwencji należy uznać, że po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3, wobec czego należało orzec o jego umorzeniu. W tym stanie rzeczy – na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 – orzeczono, jak w sentencji.