I SA/Rz 336/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku Ł. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2007r. - postanawia – odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Przedmiotem skargi Ł. K. jest opisana w sentencji postanowienia decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], uchylająca decyzję organu I instancji w całości i określająca za wrzesień 2007 r. kwotę różnicy podatku od towarów i usług do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 3.313 zł. W skardze Ł. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten nie zawierał uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z treści przytoczonego wyżej przepisu prawa, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jedynie w sytuacji, gdy wykonanie decyzji może wywołać wyjątkowo dolegliwe skutki dla skarżącego. Pod pojęciami niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). W niniejszej sprawie wniosek skarżącego nie zawierał uzasadnienia. Skarżący poprzestał jedynie na sformułowaniu żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z powołaniem się na art. 61 § 3 P.p.s.a. Aby uwzględnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd musi posiadać wiedzę, na czym mogłoby polegać wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków w odniesieniu do sytuacji skarżącego. W tym celu strona powinna podać konkretne okoliczności dotyczące jej sytuacji majątkowej, finansowej czy osobistej. W niniejszej sprawie skarżący nie podał faktów wskazujących na zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., od których ustawa uzależnia możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.