I SA/Rz 328/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2021 r. r., w Rzeszowie, w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K., na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia (...) marca 2021 r., nr (...), w przedmiocie określenia skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r., od dochodów z działalności gospodarczej - postanawia – odrzucić skargę.

Naczelnik Urzędu Skarbowego, decyzją z (...) marca 2021 r., określił skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r., od dochodów z działalności gospodarczej, opodatkowanej na zasadach ogólnych, w wysokości 0 zł. Przedmiotowa decyzja, zawierająca pouczenie o przysługującym skarżącej prawie do wniesienia od niej odwołania, została doręczona podatniczce w dniu 15 marca 2021 r. W dniu 29 marca 2021 r. skarżąca wniosła bezpośrednio do Sądu skargę na opisaną wyżej decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z (...) marca 2021 r., domagając się jej uchylenia. Przedmiotowa skarga, jako wniesiona z naruszeniem art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.), została przekazana Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Leżajsku, do którego wpłynęła 13 kwietnia 2021 r. W dniu 6 maja 2021 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego przesłał do Sądu skargę B. K., wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w której wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na fakt, iż została ona wniesiona na decyzję, która nie jest decyzją ostateczną. W odpowiedzi na skargę organ zaznaczył ponadto, że przed Dyrektorem Izby Administracji Skarbowej toczy się postępowanie z odwołania skarżącej (z 17 marca 2021 r.) od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego, z (...) marca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl natomiast art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Jak stanowi zaś art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, zgodnie z art. 52 § 2 P.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W myśl zaś art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio (art. 54 § 1 a P.p.s.a.). W niniejszym przypadku B. K., pomimo prawidłowego pouczenia o przysługującym jej prawie do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z (...) marca 2021 r. wniosła do Sądu skargę na tę decyzje, która nie była w tym czasie decyzją ostateczną. Zgodnie wiec z art. 52 § 1 P.p.s.a., skarżącej nie przysługiwało prawo do wniesienia skargi na opisaną wyżej decyzję. W związku z powyższym stwierdzić więc należy, że przedmiotowa skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, która jest niedopuszczalna z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.