I SA/Rz 270/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Andrzej Tokarz po rozpoznaniu w dniu 29 września 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku RD o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi RD na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [.] z dnia [.] lutego 2017 r. nr [.] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako płatnika z tytułu pobranej i niewpłaconej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za marzec 2016 r. - p o s t a n a w i a - odmówić przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu podał, że brak zwolnienia od kosztów sądowych zamknie mu drogę prawną. Ze względu na sytuację materialną nie jest w stanie ponieść takich kosztów bez uszczerbku koniecznego codziennego utrzymania. Posiada budynek handlowy o pow. wykończonej 140 m2 i wartości 350 000 zł, działkę rolną o pow. 0,15 ha i wartości 70 000 zł, a w prowadzonej działalności w maju 2017 r. poniósł stratę w wysokości 9 136,32 zł. Z uwagi na brak dostatecznych informacji o rzeczywistym stanie majątkowym wnioskodawcy, jego zdolnościach płatniczych i stanie rodzinnym, w dniu 23 sierpnia 2017 r. skierowałem do niego wezwanie o złożenie dodatkowego oświadczenia i przedłożenia określonych dokumentów. Na doręczone i wydane w dniu 13 września 2017 r. pełnomocnikowi pocztowemu AD wezwanie w wyznaczonym terminie, tj. do dnia 20 września 2017 r., wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) zwanej dalej: "Ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza sądowego wnioskodawca nie wykazał powyższych przesłanek, a zaniechanie udzielenia dodatkowych wyjaśnień i nienadesłanie żądanych dokumentów uniemożliwiło dokonanie pełnej oceny jego rzeczywistej sytuacji materialno-bytowej. Nie było możliwe ustalenie m.in. miejsca jego zamieszkania, wydatków mieszkaniowych, stanu rodzinnego, stanu rachunków bankowych i wysokości osiąganego dochodu, posiadanych pojazdów mechanicznych, a także przedmiotu, zakresu i miejsc prowadzonej działalności gospodarczej. Z danych dostępnych na stronie internetowej Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe S. RD, ale nie można ustalić wypracowywanego obrotu, ponieważ nie nadesłano żądanych deklaracji VAT. Adres głównego miejsca wykonywania działalności to T., dodatkowych miejsc to T. i Ł, a adres do doręczeń wskazano w J. Brak danych, dotyczących w szczególności bieżących dochodów i wydatków, uniemożliwia ustalenie, czy poniesienie przez wnioskodawcę kosztów postępowania, w tym kwoty 500 zł tytułem wpisu od skargi, może narazić go i wspólnie gospodarujących z nim członków rodziny na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb bytowych i uszczerbek w podstawowym (koniecznym) utrzymaniu. Na wnioskodawcy ciążył zaś obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia odstępstwo od wynikającej z art. 199 Ppsa zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w nim. Odmówiłem zatem przyznania prawa pomocy uznając, że nie wykazano zaistnienia okoliczności ujętych w art. 246 § 1 pkt 2 Ppsa.