I SA/Rz 262/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Piotr Popek, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska /spr./, Sędzia WSA Grzegorz Panek, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi E.L. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od dnia 1 listopada 2020 r. do dnia 30 listopada 2020 r. uchyla zaskarżoną decyzję.

I SA/Rz 262/21 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] stycznia 2021r. nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił E.L. (dalej: Zobowiązana/Skarżąca) prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od dnia 1 listopada 2020 r. do dnia 30 listopada 2020 r. O takie zwolnienie ubiegała się Zobowiązana we wniosku z dnia 12 stycznia 2021r., wskazując m.in., że w dniu 30 września 2020r. prowadziła przeważającą działalność gospodarczą oznaczoną kodem PKD nr 82.30.Z. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ powołał się na brzmienie przepisu art. 31zo ust. 10 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020r., poz. 1842 ze zm. - dalej: ustawa o szczególnych rozwiązaniach) oraz na informacje uzyskane z Urzędu Statystycznego w [...], wskazujące, że w rejestrze REGON/CEIDG na dzień 30 listopada 2019r. podane we wniosku PKD 82.30.Z nie występowało. W związku z tym organ uznał, że Zobowiązanej nie przysługuje zwolnienie z obowiązku opłacania należnych składek. W skardze na powyższą decyzję do tut. Sądu Skarżąca zakwestionowała powyższe ustalenia organu. Podniosła, że rodzaj przeważającej działalności jej firmy powinien być oznaczony kodem PKD 82.30.Z, gdyż wykonuje ona głównie zlecenia dotyczące montażu stoisk wystawowych i namiotów na targach, a potwierdzają to umowy zawarte w kontrahentami i dokumenty sprzedaży. Przypisany jej od 2016r. kod PKD był błędny i dopiero w lipcu 2020r. w systemie GUS dokonana została korekta. W odpowiedzi na skargę ZUS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Organ dodał, że brak jest możliwości porównania przychodów za listopad 2020r. z przychodami za listopad 2019r., ponieważ wówczas Skarżąca prowadziła działalność gospodarczą oznaczoną przeważającym kodem PKD 81.30.Z. Zmiana na kod 82.30.Z nastąpiła dopiero w dniu 24 lipca 2020r. W piśmie procesowym z dnia 26 kwietnia 2021r. Skarżąca zarzuciła organowi błędne założenie, że listopadzie 2019r. nie prowadziła działalności z przeważającym kodem PKD 82.30.Z, na dowód czego przedłożyła umowy i faktury. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W myśl art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm. - dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Decyzja administracyjna podlega uchyleniu, jeśli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.) lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w wyżej wskazanych granicach Sąd stwierdził, że skarga jest zasadna. Stosownie do treści art. 31zo ust. 10 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, na wniosek płatnika składek prowadzącego na dzień 30 września 2020 r. działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności kodami 47.71.Z, 47.72.Z, 47.81.Z, 47.82.Z, 47.89.Z, 49.32.Z, 49.39.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 53.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.90.A,79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90,02.Z, 90.04.Z, 91.02,Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.04.Z, zwalnia się z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, za okres od dnia 1 listopada 2020 r. do dnia 30 listopada 2020 r., wykazanych w deklaracji rozliczeniowej złożonej za ten miesiąc, jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek do dnia 30 czerwca 2020 r. i przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w listopadzie 2020 r. był niższy co najmniej o 40 % w stosunku do przychodu uzyskanego w listopadzie 2019 r. Brzmienie powyższego przepisu wskazuje na to, że zwolnieniem od opłacania składek ubezpieczeniowych objęci zostali płatnicy składek prowadzący wskazane w przepisie rodzaje działalności wg stanu na dzień 30 września 2020r. Istotne zatem jest ustalenie, jaką przedsiębiorca faktycznie prowadził w tym dniu działalność. Wprawdzie w myśl art.31zo ust.11 tej ustawy, oceny spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 10, w zakresie oznaczenia prowadzonej działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, dokonuje się na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień 30 września 2020 r., lecz danych tych organ nie może przyjmować bezkrytycznie. W sytuacji rozbieżności pomiędzy wpisem w CEDIG /REGON, a faktycznie wykonywaną działalnością, pierwszeństwo należy przyznać rzeczywiście wykonywanej działalności. W rozpoznawanej sprawie nie jest kwestionowane, że na dzień 30 września 2020r. Skarżąca prowadziła przeważającą działalność gospodarczą oznaczoną kodem PKD nr 82.30.Z., natomiast organ zarzuca, że ten sam kod nie figuruje w rejestrze REGON w listopadzie 2019r. Uzasadnienie decyzji jest bardzo lakoniczne i zupełnie niezrozumiałe. W istocie dopiero w odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że brak jest możliwości porównania przychodów z działalności Skarżącej w listopadzie 2020r. z przychodami uzyskanymi w listopadzie 2019r., skoro wówczas Skarżąca prowadziła działalność pod przeważającym kodem PKD 81.30.Z. Treść powołanego przepisu art.31zo ust.10 ustawy o szczególnych rozwiązaniach wskazuje, że jednym z warunków zwolnienia z obowiązku opłacania należności składkowych jest to, aby przychód z działalności – oznaczonej kodami wymienionymi w tym przepisie - uzyskany w listopadzie 2020r. był niższy o co najmniej 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w listopadzie 2019r. Dla oceny spełnienia tego warunku konieczne jest zatem porównanie przychodów osiągniętych w ww okresach. Wbrew jednak twierdzeniom organu, z powołanego przepisu nie wynika, aby warunkiem przyznania pomocy było również to, żeby w listopadzie 2019r. w rejestrze REGON był wpisany ten sam rodzaj przeważającej działalności, co w listopadzie 2020r. Skoro z założenia racjonalny ustawodawca wymaga, aby płatnik składek prowadził na dzień 30 września 2020r. określony rodzaj działalności i ten wymóg – zgodnie z art.31zo ust.11 ustawy o szczególnych rozwiązaniach - weryfikuje w oparciu o dane z rejestru REGON/CEIDG, a nie ustanawia takiego obowiązku na inny dzień, to nie można od wnioskodawców wymagać spełnienia dodatkowych, pozaustawowych kryteriów. W tej sytuacji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza przepis art.31zo ust.10 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, przez jego błędną wykładnię. Ponadto organ naruszył przepisy postępowania administracyjnego, tj. art. 7, art.77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., wobec braku należytego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, w tym zwłaszcza co do rodzaju faktycznie wykonywanej przez Skarżącą działalności w listopadzie 2019r. i listopadzie 2020r. oraz zbyt lakonicznego i niezrozumiałego uzasadnienia decyzji. W świetle okoliczności sprawy, w tym, przedłożonych przez Skarżącą umów handlowych i faktur, faktycznie prowadziła ona i uzyskiwała przychody z działalności w zakresie montażu namiotów i stoisk wystawienniczych zarówno w listopadzie 2019r., jak i w listopadzie 2020r. W ponownym postępowaniu obowiązkiem organu będzie przeprowadzenie dowodu z tych dokumentów i uzupełnienie postępowania wyjaśniającego, a następnie dokonanie ponownej oceny spełnienia przez Skarżącą przesłanek zwolnienia. Wydana ponownie decyzja powinna zawierać wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit a i c P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.