I SA/Rz 257/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 28 marca 2025 r. nr 1801-IEW.4253.54.2024 w przedmiocie określenia i zabezpieczenia przybliżonej kwoty podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2020 r. - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe

G.O. reprezentowana przez pełnomocnika - adwokata (dalej: skarżąca) wniosła do tut. Sądu skargę na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 28 marca 2025 r. w przedmiocie określenia i zabezpieczenia przybliżonej kwoty podatku od towarów za I, II, III i IV kwartał 2020 r. W piśmie z 12 września 2025 r. strona skarżąca oświadczyła, że cofa wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi, o których mowa w przepisie art. 60 p.p.s.a. Z przedstawionych względów, Sąd uznając cofnięcie za dopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowe.