I SA/Rz 225/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Jacek Boratyn, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Jarosław Szaro /spr./, Protokolant Specjalista Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 27 grudnia 2021 r., nr SKO. 4140.168.2021 w przedmiocie zmiany decyzji dotyczącej wymiaru podatku rolnego na 2021 rok 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wynagrodzenie adwokatowi A. S.-B. – Kancelaria Adwokacka w Rzeszowie w kwocie 110,70 (sto dziesięć i 70/100) złotych, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 20,70 (dwadzieścia i 70/100) złotych, za pomoc prawną udzieloną z urzędu.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Przemyślu (dalej: SKO, organ odwoławczy, organ II instancji), po rozpoznaniu odwołania J. K. (dalej: Skarżący/Podatnik) od decyzji Wójta Gminy B. (dalej: organ I instancji) z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w sprawie zmiany wymiaru podatku rolnego na 2021 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] organ I instancji ustalił Skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku rolnym na 2021 r. w wysokości [.] zł. Zobowiązanie zostało ustalone za okres od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. Przedmiot opodatkowania stanowiły działki nr [...] i nr [...], położone w obrębie B. [...], o łącznej powierzchni fizycznej 0,7673 ha i przeliczeniowej 0,4096 ha. Organ I instancji wskazał w uzasadnieniu, ze oparł decyzję na danych otrzymanych z ewidencji gruntów i budynków. Decyzja w przedmiocie opisanego wyżej zobowiązania podatkowego została doręczona również: T. K., K. H., B. K., Gminie [.], J. M., A. M., I. F., A. K., H. R., E. G. i Z. K.. Decyzją z dnia [...] lipca 2021 nr [...] Wójt Gminy B. zmienił decyzję z dnia [...] lutego 2021 r. zmniejszając wysokość podatku rolnego na 2021 r. o [.] zł. Od powyższej decyzji Skarżący wniósł odwołanie, po rozpatrzeniu którego SKO decyzją z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] uchyliło decyzję z dnia [...] lipca 2021 i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Decyzją z dnia [...] października 2021 r., opisaną na wstępie, Wójt Gminy B. zmienił decyzję z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] i zmniejszył Podatnikowi wymierzone decyzją z [...] lutego 2021 r. zobowiązanie podatkowe na rok 2021 w podatku rolnym naliczonym w kwocie [.] zł a) dla składników pod adresem B. działki obręb (nr- nazwa): [.] (1- B.), [.] (1- B.) za okres od 2021-01-01 do 2021-04-30 liczony według stawki za 2,5q żyta tj. 146,3750 zł. W wyniku zmiany podatek rolny wyniósł [.] zł, tj. uległ zmniejszeniu o [.] zł. Skarżący nie zgodził się z decyzją organu z dnia [...] października 2021 r. i wniósł od niej odwołanie, po rozpatrzeniu którego SKO decyzją z dnia [...] grudnia 2021 r. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] października 2021 r. W podstawie prawnej decyzji powołano art. 5 ust. 1-4 oraz art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 888 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji podkreślono, że ustalenia faktyczne będące podstawą ustalenia zobowiązania podatkowego wynikają z faktu otrzymania przez organ I instancji zawiadomienia ze Starostwa Powiatowego w P. nr [...] z dnia 1 kwietnia 2020 r., z którego wynika, że spadek po J. K., w skład którego weszły działki nr [...] i nr [...] położone w B. nabyli po 1/7 części: Z. K., J. K., A. K., T. K., H. R., I. F. i K. H.. Z zawiadomienia wynikało również, że J. K. była współwłaścicielką ww. działek w części 840/2880. Organ II instancji zaznaczył, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy, dotyczącej opodatkowania podatkiem rolnym za rok 2021 r., uległ zmianie w stosunku do roku 2020 w zakresie, w którym współwłaścicielem działek w miejsce K. H., stała się Gmina [.]. (zawiadomienie Starostwa Powiatowego w P. z dnia 31 maja 2021 r. nr [...]). Organ podkreślił, ze podatek został naliczony w oparciu o zaktualizowane dane z ewidencji gruntów i budynków, które zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2020 r. poz. 2052 ze zm.) są podstawą wymiaru podatków. Podatnik nie zgodził się z decyzją SKO z dnia [...] grudnia 2021 r. i wniósł na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W obszernym uzasadnieniu skargi zarzucił, że podatek rolny w przedmiotowej sprawie został naliczony bezpodstawnie, niezgodnie ze stanem faktycznym i prawnym. Skarżący zarzucił także organom łamanie procedur i zasad praworządności. Podniósł, że w sprawie nie było rzetelnego i zakończonego prawomocnie postępowania spadkowego jak również to, że nie ma żadnego dokumentu potwierdzającego posiadanie udziału w przedmiotowych działkach. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny miał na uwadze, co następuje: Skarga jest uzasadniona i musi skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Organ II instancji przeprowadzając kontrolę zaskarżonego odwołaniem orzeczenia organu I instancji jest zobligowany do ponownego rozpatrzenia sprawy, a więc wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych jakie mają znaczenie przy podejmowaniu decyzji, w tym przypadku ustalającej zobowiązanie podatkowe. Musi on zatem wskazać jakie fakty uznał za udowodnione, na jakich oparł się dowodach ( jeżeli dowody te maja charakter przeciwstawny ) i w końcu dokonać wywodu prawnego, z którego w sposób jednoznaczny wynika kto jest podatnikiem, jaka jest podstawa opodatkowania, jaka jest wysokość podatku. Organ II instancji jest także zobowiązany do odniesienia się do wszystkich argumentów podniesionych w skardze, nawet jeżeli są one prawnie irrelewantne. Taki sposób procedowania spełnia dopiero wymogi rzetelnego postępowania administracyjnego i realizuje ogólne zasady postępowania w sprawach podatkowych. W przedmiotowej sprawie rozważania organu odnośnie rodzaju podatku jakim został opodatkowany grunt skarżącego J. K. są nieadekwatne do orzeczenia organu I instancji i w konsekwencji dyspozytywnej części decyzji organu II instancji. Organ I instancji – Wójt Gminy B. ustalił ( w formie zmniejszenia początkowego zobowiązania podatkowego ) podatnikowi J. K. zobowiązanie podatkowe w podatku rolnym, stosując przepisy ustawy o podatku rolnym. Grunty podlegające opodatkowaniu w ewidencji gruntów i budynków zostały oznaczone kodem Lz – PsIV, a więc grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oraz kodem Ps czyli pastwiska i R czyli grunty orne. Grunty takie podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym. Podatkiem leśnym podlegają opodatkowaniu tylko grunty oznaczone jako lasy. ( art.1 ust.1 ustawy z dnia 30 października 202 o podatku leśnym Dz.U. Dz.U.2019.888 t.j.). Grunty takie w ewidencji gruntów i budynków oznaczone są jak Ls. Na skutek odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy, zaś w uzasadnieniu decyzji przedstawiło wywód prawny odnośnie zasad opodatkowania gruntów podatkiem leśnym przedstawiając poszczególne regulacje ustawy o podatku leśnym. Następnie wskazało sposób powstania uprawnienia skarżącego w zakresie własności opodatkowanych gruntów ( dziedziczenie ), a następnie odniosło się do związania organów podatkowych zapisami w ewidencji gruntów co do oznaczenia użytku danych gruntów wskazując na przepis art. 21 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, a następnie zgodziło się z wysokością ustalonego po zmianie opodatkowania. Przedstawione wnioskowanie, jak już wyżej wskazano jest nieadekwatne do ustaleń organu I instancji, który rozważał o podatku rolnym. Dodatkowo organ II instancji nie podał obliczeń na podstawie, których ustalono podatek po zmianie. Jest to o tyle istotne, że w przypadku podatku rolnego ustala się go na podstawie cen zboża, natomiast w przypadku podatku leśnego w oparciu o równowartość pieniężną 0,220 m3 drewna ( art.4 ust.1 usta2wy o podatku leśnym ). Decyzja organu II instancji zawiera więc oczywistą sprzeczność z decyzją organu I instancji ( pomimo utrzymania jej w mocy ) . Organ ten w żaden sposób nie odnosi się bowiem do podatku rolnego, który ustalił organ I instancji. Wada ta tak dalece zaburza prawidłowość procedowania przez organ II instancji ,że musiała być podstawą uchylenia jego decyzji. W ponownym rozpatrzeniu sprawy organ II instancji zwróci uwagę na wskazanie owej rozbieżności i przedstawi wywód prawny adekwatny dla ustalonego podatku. Odniesie się także do argumentów wskazanych przez skarżącego w odwołaniu. Podstawą uchylenia zaskarżonej decyzji jest przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa .O kosztach orzeczono w myśl art. 250 § 1 ppsa.