I SA/Rz 216/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2017 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B., na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia (...) lutego 2017 r., nr (...), w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku skarżącej o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego - postanawia – odrzucić skargę.

Minister Rozwoju i Finansów, po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej, postanowieniem z dnia (...) lutego 2017 r., utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia (...) grudnia 2016 r., w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku skarżącej o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Skargę na wyżej wskazane postanowienie z (...) lutego 2017 r. wniosła skarżąca, działająca przez swojego pełnomocnika, w osobie doradcy podatkowego S. C., domagając się uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Do skargi nie został dołączony dokument pełnomocnictwa. Przewodniczący Wydziału I, zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2017 r., wezwał skarżącą, reprezentowaną przez zawodowego pełnomocnika, do uzupełnienia braku formalnego jej skargi, poprzez złożenie odpisu pełnomocnictwa, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 24 kwietnia 2017 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku skargi upłynął z dniem 2 maja 2017 r. Brak nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, a w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W myśl zaś art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że nieprzedłożenie w postępowaniu przed sądem administracyjnym dokumentu pełnomocnictwa, w sytuacji, w której skarżąca jest reprezentowana przez pełnomocnika, stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu, w trybie art. 49 P.p.s.a. Jeżeli jednak we właściwym (siedmiodniowym) terminie brak ten nie zostanie uzupełniony, to wówczas skarga podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżąca, reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, w osobie doradcy podatkowego, nie załączyła do skargi dokumentu pełnomocnictwa, co wobec treści art. 46 § 3 P.p.s.a., należy traktować jako brak formalny skargi, podlegający uzupełnieniu na wezwanie sądu. Wezwanie w tym przedmiocie zostało skierowane do pełnomocnika, zgodnie z art. 67 § 5 P.p.s.a., jednakże brak ten nie został uzupełniony. W tej sytuacji skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.