I SA/Rz 183/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 31 stycznia 2024 r. nr 1801-IOV-1.4103.30.2023 w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2018 r. do października 2019 r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za grudzień 2018 r. - postanawia - odrzucić skargę.

I SA/Rz 183/24 Uzasadnienie C.sp. z o.o. siedzibą w T. (dalej: Skarżąca/Spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 31 stycznia 2024 r. nr 1801-IOV-1.4103.30.2023 w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2018 r. do października 2019 r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za grudzień 2018 r. Skargę podpisał D. P. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 14 marca 2024 r. skierowano do Skarżącej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu z którego wynikałoby upoważnienie ww. osoby do wniesienia skargi tj. o nadesłanie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, aktualnego na dzień wniesienia skargi, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone na adres Spółki 8 kwietnia 2024 r. Termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 15 kwietnia 2024 r. Brak nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) każde pismo strony, w tym skarga, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 29 P.p.s.a. nakłada zaś obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 kwietnia 2005 r., sygn. akt II GZ 19/05). Na podstawie tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi skutek nieuzupełnienia braku formalnego określa art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. zgodnie, z którym, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W przedmiotowej sprawie skargę w imieniu spółki wniósł D. P. W związku z powyższym wezwano Spółkę o nadesłanie dokumentu z którego wynikałoby upoważnienie ww. osoby do wniesienia skargi tj. o nadesłanie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, aktualnego na dzień wniesienia skargi. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania powyższy brak nie został uzupełniony. Wobec powyższego Sąd, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.