I SA/Rz 182/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 5 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione na skutek wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

I SA/Rz 182/17 Uzasadnienie E. O. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...] września 2016 r. nr [...], o uznaniu za nieuzasadnione zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec E. O. i odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, który nie został uzasadniony. WSA po rozpoznaniu w trybie uproszczonym skargi E. O. wyrokiem z dnia 25 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 182/17 – oddalił skargę. Wyrok nie jest prawomocny, gdyż strona reprezentowana przez adwokata wniosła skargę kasacyjną od ww. rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 pkt 2 P.p.s.a.). Wyjaśnienia wymaga, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy bowiem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Przez pojęcie "wykonanie aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie - nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady, cechy wykonalności nie mają decyzje odmowne (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz - do art. 61, wyd. V, LexisNexis 2011). Wniosek E. O. dotyczy wstrzymania wykonania postanowienia w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego. Należy uznać, że żądanie skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż postanowienie to nie podlega w ogóle wykonaniu. Jest to rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności. Postanowienie to nie nakłada bowiem na skarżącą żadnych nowych obowiązków, nie zmienia ono wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw, czy obowiązków materialnoprawnych i prowadzonego już postępowania egzekucyjnego. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.