I SA/Rz 144/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2017 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku E.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym i zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości.

E.K. (dalej: skarżący, wnioskodawca) w sprawie ze skargi opisanej w sentencji postanowienia, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, w uzasadnieniu podał, że jego i żony sytuacja materialna jest trudna. W związku z wiekiem (65 i 66 lat) małżonkowie mają różne schorzenia, żona od 1980 r. przebywała na rencie inwalidzkiej, a obecnie na emeryturze, posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Jak oświadczył skarżący, w związku z egzekucją sytuacja materialna jego rodziny uległa pogorszeniu. Skarżący podał, że wysokość jego emerytury po odjęciu egzekwowanej kwoty wynosi 1.505,78 zł, zaś żony 1.018,49 zł. Skarżący oświadczył, że opłaty za gaz wynoszą 650 zł, energię elektryczną 200 zł, wodę i kanalizację 120 zł, śmieci 15 zł, wydatki na żywność 900-1000 zł, odzież i obuwie 150 zł, transport 200 zł, koszty leczenia 280 zł. Skarżący podał, że posiada zobowiązania wobec budżetu państwa, obecnie w trakcie egzekucji administracyjnej w łącznej kwocie ok. 600.000 zł Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zwolnienie od kosztów, które reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej P.p.s.a.). ma zastosowanie w sytuacji, gdy osoba fizyczna ubiegająca się o takie prawo wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a). Biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz to, że skarżący nie po raz pierwszy wnioskuje o przyznanie prawa pomocy, dlatego sytuacja zdrowotna żony skarżącego jest znana rozpoznającemu wniosek referendarzowi (sprawa o sygn. I SAB/Rz 6/15 do której nadesłano informacje i dokumenty w związku z dodatkowym postępowaniem), należy uznać, że wydatki na ochronę zdrowia są priorytetowymi, w sytuacji gdy świadczenie skarżącego uległo zmniejszeniu w związku z prowadzoną egzekucją. Mając na względzie powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 245 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.