I SA/Rz 133/20

Dnia 17 marca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2019r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako byłego Prezesa Zarządu [...] Sp. z o.o. za zaległości podatkowe tej spółki z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące lat 2014 i 2015 - postanawia- 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu D. C. kwotę 2000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) tytułem uiszczonego wpisu do skargi.

D. C., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata J. C. w piśmie z dnia 13 stycznia 2020r. wniósł skargę na opisaną w sentencji decyzję. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 lutego 2020r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie otwartym do uzupełnienia braku formalnego skargi, pełnomocnik skarżącego przedłożył uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi J. C. przez D. C., działającego jako były prezes zarządu w imieniu spółki [...] sp. z o.o. do reprezentowania spółki m.in. przed sądami administracyjnymi w sprawie toczącej się przez WSA w Rzeszowie o sygn. akt I SA/Rz 133/20. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 P.p.s.a.. Zgodnie z art. 46 § 3 P.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie z art.35 § 1 P.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny. W niniejszej sprawie skarżącym jest osoba fizyczna – tj. D. C., wobec którego wydano opisaną w sentencji postanowienia decyzję o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako byłego Prezesa Zarządu [...] Sp. z o.o. za zaległości podatkowe tej spółki z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące lat 2014 i 2015. W związku z powyższym, w celu uzupełnienia braku formalnego skargi pełnomocnik skarżącego winien był przedstawić pełnomocnictwo, upoważniające go do reprezentowania skarżącego – tj. D. C. w niniejszym postępowaniu. W terminie do uzupełnienia braku formalnego skargi pełnomocnik skarżącego przedstawił natomiast uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa do reprezentowania spółki [...] sp. z o.o., a więc podmiotu który nie jest stroną skarżącą w sprawie o sygn. akt I SA/Rz 133/20. W ocenie Sądu, treść przedstawionego pełnomocnictwa nie budzi w tym zakresie żadnych wątpliwości. Wynika z niego wprost, że D. C. jako były prezes zarządu, działając w imieniu spółki [...] upoważnił adwokata J. C. do reprezentowania spółki m.in. przed sądami administracyjnymi w sprawie o sygn. akt I SA/Rz 133/20. Spółka [...] nie jest stroną niniejszego postępowania. Skarżącym, jak już powyżej wskazano, jest wyłącznie D. C. W związku z powyższym, pełnomocnik, przedstawiając pełnomocnictwo, upoważniające go do reprezentowania spółki [...] nie uzupełnił braku formalnego skargi, gdyż nie przedstawił pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego (a więc osoby fizycznej) w niniejszej sprawie. Z treści przedłożonego pełnomocnictwa wynika, że skarżący działał w imieniu spółki i upoważnił pełnomocnika do działania w imieniu tej osoby prawnej. Pełnomocnictwo nie obejmuje zaś umocowania do reprezentowania bezpośrednio skarżącego jako osoby fizycznej i adresata zaskarżonej decyzji. Mając na względzie powyższe uznać należało, że brak formalny skargi nie został uzupełniony w terminie a zatem zostały spełnione przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. Mając na względzie powyższe, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.