I SA/Rz 1195/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2019 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R., na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) października 2018 r., nr (...), w przedmiocie płatności bezpośrednich na 2017 r., w związku z wnioskiem skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi - postanawia – oddalić wniosek.

Skarżący wniósł do Sądu skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia (...) października 2018 r., nr (...), kwestionując jej legalność i domagając się w związku z tym jej uchylenia. Przedmiotowa skarga obarczona była brakiem formalnym (skarga nie została podpisana) a także brakiem fiskalnym (od skargi nie został uiszczony należny wpis). W związku z powyższym Przewodniczący Wydziału I, zarządzeniami z 7 grudnia 2018 r., wezwał skarżącego do uzupełnienia przedmiotowych braków. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 grudnia 2018 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki widnieje podpis skarżącego, opatrzony datą 11 grudnia 2018 r. Na odwrocie potwierdzenia doręczenia przesyłki doręczyciel odnotował, że korespondencja została doręczona adresatowi – czyli skarżącemu. Mając na uwadze, że wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 grudnia 2018 r., ustawowy, siedmiodniowy termin do ich uzupełnienia upływał z dniem 18 grudnia 2018 r. W tym terminie skarżący uiścił wpis od skargi, jednakże nie uzupełnił braku formalnego skargi, poprzez jej podpisanie. Mając na uwadze powyższe Sąd, postanowieniem z dnia 9 stycznia 2019 r. odrzucił skargę, z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżącego jej braku formalnego. Skarżący w dniu 18 stycznia 2019 r. wniósł zażalenie na wyżej opisane postanowienie, które to zażalenie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 20 marca 2019 r., sygn. I GZ 68/19. Wraz z zażaleniem, w dniu 18 stycznia 2019 r., skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez jej podpisanie podnosząc, że uchybił temu terminowi bez swojej winy. Jak wyjaśnił, przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uzupełnienia jej braku formalnego odebrali jego domownicy, którzy przekazali mu jedynie, że został wezwany do uiszczenia wpisu, nie wspominając o wezwaniu do podpisania skargi. O niepodpisaniu skargi dowiedział się zaś dopiero otrzymując odpis postanowienia Sądu, w przedmiocie odrzucenia jego skargi, tj. w dniu 11 stycznia 2019 r. Na poparcie swojego wniosku skarżący powołał się na motywy zawarte w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, z dnia 14 września 2017 r., sygn. III SA/Łd 683/17, w myśl których nieobecność adresata przesyłki może uprawdopodabniać brak jego winy w niedochowaniu terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast, w myśl art. 87 § 2 P.p.s.a., w treści wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Mając na uwadze przedstawione we wniosku skarżącego okoliczności, a także brzmienie wyżej przytoczonych regulacji P.p.s.a. należy stwierdzić, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie uprawdopodobnił bowiem, że uchybienie przez niego terminu, o przywrócenie którego wnioskuje, nastąpiło bez jego winy. Wniosek taki wynika przede wszystkim z tego, że przesyłkę zawierającą wezwanie, między innymi do podpisania skargi, odebrał on osobiście, na co jednoznacznie wskazuje zwrotne potwierdzenie odbioru, zalegające w aktach sprawy (k-26). Z jego treści wynika, że odbierającym przesyłkę był skarżący, co potwierdził własnoręcznym podpisem. Dodatkowo fakt doręczenia przesyłki jej adresatowi potwierdza adnotacja doręczyciela, na odwrocie zwrotnego potwierdzenia odbioru. W tej sytuacji stwierdzić należy, że twierdzenia skarżącego zawarte w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu nie znajdują potwierdzenia w rzeczywistości, ale są oparte wyłącznie na twierdzeniach dotyczących okoliczności i zdarzeń, które nie miały miejsca. Podobnie, przedłożone przez skarżącego, w ramach uzupełnienia wniosku dokumenty, w postaci protokołów odbioru zleconych mu prac, noszą datę późniejszą, niż data odbioru przesyłki sądowej. Nie mają więc związku z rozpatrywaną okolicznością, która została wskazana we wniosku. Mając więc na uwadze powyższe nie sposób jest więc przyjąć, że skarżący uprawdopodobnił brak po swojej stronie winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków skargi. Co więcej, okoliczności sprawy wskazują raczej na to, że jego wina w tym wypadku jest jednoznaczna i nie budzi wątpliwości. Tak więc, z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., oddalił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.