I SA/Rz 104/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 3 grudnia 2025 r. nr 1801-IEE.7192.95.2025 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia - postanawia – odrzucić skargę.

B. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 3 grudnia 2025 r. nr 1801-IEE.7192.95.2025 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Skarga wniesiona za pomocą środków komunikacji elektronicznej nie została podpisana. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 lutego 2026 r. wezwano skarżącą spółkę do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. W wezwaniu zawarto pouczenie, że czynności tej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie wysłano skarżącej 25 lutego za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Jak wynika z urzędowego poświadczenia doręczenia pismo zwierające wezwanie nie zostało odebrane przez adresata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 - dalej: p.p.s.a), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Według natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi w drodze elektronicznej jest wniesienie skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym. Należy dostrzec, że z uwagi na jednoznaczne brzmienie art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. nie można przyjmować, że opatrzenie pisma przewodniego podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, a więc również załączników. W art. 46 p.p.s.a. rozróżniono podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej - pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. Kwestia ta została ostatecznie przesądzona w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r. sygn. akt I FPS 2/21, który uznał, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Jak wynika z akt sprawy nie dysponując podpisaną skargą Sąd wezwał skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez jej podpisanie. Pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wysłano skarżącej na jej adres do doręczeń elektronicznych. Skutek doręczenia tego wezwania nastąpił w dniu 12 marca 2026 r. Dokument wezwania nie został bowiem odebrany przez skarżącą w okresie czternastu dni od daty wysłania pierwszego zawiadomienia o możliwości odbioru wezwania (Urzędowe Poświadczenie Doręczenia – UPD), tj. od dnia 25 lutego 2026 r. Zgodnie z art. 74a § 8 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia. Wobec powyższego wyznaczony skarżącej termin na uzupełnienie braków skargi upłynął bezskutecznie z dniem 19 marca 2026 r. Omawiany brak skargi nie został uzupełniony. Mając na uwadze powyższe skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.