I SA/Rz 1019/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2017 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku radcy prawnego A.Z. o przyznanie mu wynagrodzenia za udzielenie z urzędu pomocy prawnej, która nie została opłacona, w sprawie ze skargi J.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - postanawia – przyznać radcy prawnemu A.Z. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, tytułem wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną, która nie została opłacona.

Sygn. I SA/Rz 1019/16 UZASADNIENIE Skarżący w sprawie ze skargi opisanej w sentencji niniejszego postanowienia zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie radcy prawnego. Prawo pomocy zostało skarżącemu przyznane w zakresie jego wniosku postanowieniem z dnia 28 lutego 2017r., sygn. akt: I SA/Rz 1019/16. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w R., na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony radca prawny A.Z., który po zapoznaniu się z uzasadnieniem wyroku Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 kwietnia 2017 r. złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Pełnomocnikowi należy się w tej sprawie wynagrodzenie, a zastosowanie w niniejszej sprawie będą miały przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U z 2016 r., poz. 1715, zwane dalej rozporządzeniem), które weszło w życie w dniu 2 listopada 2016 r. Zgodnie z § 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu. Stosownie natomiast do § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do treści § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Wysokość opłaty maksymalnej w postępowaniu w pierwszej instancji przed sądami administracyjnymi w innej sprawie, niż sprawa, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, czy dotycząca decyzji lub postanowienia Urzędu Patentowego, ustala treść § 21 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia na kwotę - 240 zł. Przyznane pełnomocnikowi wynagrodzenie (240 zł) zostało, na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia, powiększone o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki 23 %, tj. o 55,20 zł. Mając na uwadze powyższe przyznano pełnomocnikowi kwotę 295,20 zł, obejmującą należny podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł. Wobec powyższego referendarz sądowy, działając na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 1 i 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, orzekł, jak w sentencji.