I SA/Rz 10/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 kwietnia 2017r. wniosku M. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2016r. nr [...] w przedmiocie kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej -postanawia- wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

I SA/Rz 10/17 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] października 2016r., nr [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2016r. o ustaleniu M. P. (dalej: skarżący) kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej w wysokości 170.531,83zł. W skardze na powyższą decyzję skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że egzekucja kwoty 170.531,83zł przed ostatecznym i prawomocnym zakończeniem postępowania narazi go na znaczną szkodę. Skarżący wystąpił również o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniach o stanie rodzinnym i majątkowym podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie z żoną oraz że małżonkowie utrzymują się ze świadczeń emerytalnych w łącznej kwocie 4.680,50zł. Małżonkowie posiadają majątek w postaci nieruchomości rolnej w areale 0,5 ha, domu jednorodzinnego o pow. 120m2 i wartości 250.000zł oraz dwóch samochodów osobowych rok prod. 2002 i 2005. Spłacają kredyt bankowy i ponoszą wydatki związane z utrzymaniem w łącznej kwocie ok. 3.200zł. Skarżący przedłożył m.in. zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w 2015r., wyciąg z rachunku bankowego oraz rachunki dokumentujące ponoszone wydatki. Postanowieniem z dnia 10 lutego 2017r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie zwolnił skarżącego od wpisu od skargi ponad kwotę 1.300zł i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 – dalej: P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W orzecznictwie sądowoadmnistarcyjnym prezentowany jest pogląd, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności tylko częściowo jest oparty na zasadzie skargowości. Zasada ta obowiązuje jedynie w zakresie wszczęcia postępowania sądowoadministarcyjnego w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, bowiem może ono nastąpić wyłącznie w wyniku złożenia przez skarżącego stosownego wniosku. Natomiast na etapie rozpoznawania wniosku, Sąd ma obowiązek wziąć pod uwagę z urzędu wszystkie okoliczności decydujące o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a więc również te, które nie zostały powołane przez skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005r. sygn. II OZ 155/05, publ. OwSS 205/3/72). Z przedstawionych względów Sąd rozpoznając niniejszy wniosek wziął pod uwagę również okoliczności wskazane w złożonym w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Przechodząc do oceny niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, mając na uwadze sytuację materialną skarżącego, uznać należy, że spełnia on przesłanki do uzyskania ochrony tymczasowej, w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ocena taka uzasadniona jest tym, że obowiązek uregulowania kwoty wynoszącej 170.531,83zł. wynikającej z zaskarżonej decyzji, musiałby się wiązać z koniecznością wyzbycia się przez skarżącego majątku i mógłby doprowadzić do utraty środków niezbędnych do utrzymania. Natychmiastowe wykonanie decyzji może zatem spowodować powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w postaci utraty zdolności do samodzielnej egzystencji. Powyższe okoliczności, zdaniem Sądu, przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.