I SA/Rz 10/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2017 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku M. P. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) października 2016 r., nr (...), w przedmiocie ustalenia skarżącemu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej - postanawia – 1. zwolnić skarżącego od wpisu od skargi, ponad kwotę 1 300 (tysiąc trzysta) złotych, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniach o stanie rodzinnym i majątkowym podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a źródłem utrzymania małżonków są świadczenia emerytalne, z którego to tytułu skarżący uzyskuje miesięcznie 2 000 zł, a jego żona 1 270 zł. Oprócz tego skarżący pobiera emeryturę ze Stanów Zjednoczonych Ameryki w wysokości 350 USD miesięcznie (zgodnie ze średnim kursem walut NBP z dnia 9 lutego 2017 r., wartość 1 USD wynosi 4,03 zł, tak więc wartość świadczenia skarżącego równa się 1 410,50 zł). Łączny dochód w gospodarstwie skarżącego wynosi więc 4 680,50 zł miesięcznie. Deklarując składniki zgromadzonego przez siebie i żonę majątku skarżący wymienił: nieruchomości rolne o areale 0,5 ha, dom jednorodzinny o pow. 120 m2 i wartości 250 000 zł, samochód marki Toyota, rok prod. 2005, samochód Volkswagen Lupo, rok prod. 2002 . Jeżeli chodzi o ponoszone wydatki to w oświadczeniu wymieniono następujące pozycje: spłata kredytu – 500 zł miesięcznie, prąd – 400 zł na dwa miesiące, woda – 300 zł na dwa miesiące, gaz – 250 zł miesięcznie, leki 300 zł miesięcznie, żywność – 1000 zł miesięcznie, węgiel 4 000 zł rocznie, utrzymanie samochodów, odpowiednio 500 i 200 zł miesięcznie. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 2 000 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2016, poz. 718, ze zm. zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie, o którym mowa w cytowanym przepisie, oznacza przede wszystkim złożenie pełnego, jasnego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a na wezwanie także dodatkowego oświadczenia, wyjaśniającego wszelkie wątpliwości i rozbieżności. Z przedmiotowych oświadczeń powinno wynikać w sposób jednoznaczny, że skarżący spełnił przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 P.p.s.a. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że z oświadczeń skarżącego nie wynika, że nie jest on w stanie partycypować, chociażby częściowo, w kosztach sądowych, jakie wiążą się z przedmiotową sprawą. Jak bowiem wynika ze złożonych oświadczeń miesięczny dochód w gospodarstwie domowym skarżącego przekracza 4 600 zł, w związku z czym jest on w stanie wygospodarować środki konieczne na opłacenie, przynajmniej w części, kosztów sądowych w sprawie. Wniosek taki wypływa przede wszystkim z porównania kwoty dochodów oraz deklarowanych wydatków (łącznie ok. 3 200 zł) w gospodarstwie domowym skarżącego, wskazującego, że wydatki te nie pochłaniają całości wpływów. Skarżący bez wątpienia dysponuje co miesiąc pewną rezerwą finansową stwarzająca mu możliwość pokrywania wydatków, nie mieszczących się w zakresie szeroko rozumianych wydatków bytowych. Mając więc na względzie zakres możliwości płatniczych skarżącego oraz potencjalną wysokość kosztów sądowych w sprawie, w której najistotniejszą pozycję stanowi wpis od skargi, wynoszący 2 000 zł, zwolniono skarżącego od tego wpisu ponad kwotę 1 300 zł, odmawiając uwzględnienia wniosku w pozostałej części. Zakres przyznanego zwolnienia umożliwi mu bowiem opłacenie wymagalnego wpisu od skargi, bez uszczerbku dla własnego utrzymania. Konieczność bowiem jednorazowego wpłacenia 2 000 zł byłaby bowiem dla niego znacznym obciążeniem. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.