I SA/Po 992/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świerczak Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Agata Pasternak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier na automatach o niskich wygranych za miesiąc: luty 2010 roku postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. odmówić zwrotu wpisu od skargi.

Pismem z dnia [...] maja 2013 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej. W dniu [...] lipca 2013 r. skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie [...]zł (k. 38 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na rozprawie w dniu [...] lutego 2014 r. zawiesił postępowanie sądowe w sprawie. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. postępowanie w sprawie zostało podjęte. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] grudnia 2018 r. wyznaczono termin kolejnej rozprawy na dzień [...] stycznia 2019 r. W piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2018 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, oświadczyła, że cofa skargę i jednocześnie wnosi o zwrot wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, o czym stanowi art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W kontekście powyższych rozważań Sąd stwierdza, że pismem procesowym z dnia [...] grudnia 2018 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, oświadczyła, że cofa skargę inicjującą postępowanie w niniejszej sprawie. Sąd rozpoznając złożone przez skarżącą oświadczenie nie stwierdził, aby w sprawie zachodziły wskazane powyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Sąd nie znalazł podstaw, aby zwrócić skarżącej uiszczony przez nią wpis od skargi. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis w przypadku cofnięcia skargi do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przez rozpoczęcie rozprawy w wojewódzkim sądzie administracyjnym rozumieć należy wywołanie sprawy, jest to bowiem pierwsza czynność podejmowana na posiedzeniu - art. 98 P.p.s.a. w zw. z § 46 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 sierpnia 2015 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1177). Podkreślenia wymaga, że w rozpoznawanej sprawie przed cofnięciem skargi w rozpatrywanej sprawie odbyła się już jedna rozprawa, na której zawieszono postępowanie w sprawie o sygn. akt III SA/Po 902/13. Fakt nadania sprawie nowej sygnatury akt (I SA/Po 992/18) nie zmienia także okoliczności, że przedmiotem rozpoznania pozostaje nadal ta sama sprawa podatkowa skarżącej, uprzednio zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Po 902/13, zainicjowana tą samą skargą z dnia 20 maja 2013 r., która była przedmiotem rozpoznania przez WSA w Poznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2014 r. Zatem na obecnym etapie postępowania przed Sądem administracyjnym, kiedy odbyła się już rozprawa w niniejszej sprawie, brak jest podstaw do zwrotu skarżącej uiszczonego wpisu od skargi. Skarżąca ponosi zatem powyższe koszty, zgodnie z zasadą wynikającą z art. 199 P.p.s.a. Wobec powyższego Sąd orzekł, jak w pkt II sentencji, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.