I SA/Po 932/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Q. S.K.A. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 października 2025 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2024 r. postanawia: odrzucić skargę.

Skarżąca Q. S.K.A. w P., reprezentowana przez pełnomocnika, pismem z dnia 24 listopada 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem platformy ePUAP, skargę na wskazaną w sentencji decyzję. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 lutego 2026 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, a także o złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwania skutecznie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 6 lutego 2026 r. (UPD- k. [...], [...] akt sąd.). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 13 lutego 2026 r. W piśmie procesowym z dnia 10 lutego 2026 r. pełnomocnik skarżącej zawarł oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143; w skrócie: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Cofnięcie skargi może zostać uznane za niedopuszczalne przez sąd, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowało utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu nie można uznać za skuteczne oświadczenia o cofnięciu skargi, która nie została do sądu skutecznie wniesiona. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądowym stanowiskiem, merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięciu skargi jest dopuszczalne jedynie wówczas, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki, np. nie został uiszczony należny od skargi wpis, sąd skargę odrzuci (por. postanowienie NSA z 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07). Zatem uwzględnienie wniosku o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne, co nie miało miejsca w tej sprawie. W sytuacji, gdy skarga zawiera braki formalne, wniosek o cofnięcie skargi, należy uznać za niedopuszczalny. Analizując opisany wyżej stan faktyczny Sąd postanowił odrzucić skargę, co jest czynnością procesową dalej idącą, wobec jej nieskutecznego cofnięcia. W takiej sytuacji procesowej nie było bowiem podstaw do umorzenia postępowania. Skarżąca cofnęła skargę zawierającą braki formalne. Niezachowanie wymogów formalnych skutkuje wezwaniem przez Sąd strony skarżącej do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ponadto zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Termin do uzupełnienia przez skarżącą braków formalnych i braku fiskalnego skargi upłynął z dniem 13 lutego 2026 r. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.