Sygnatura
I SA/Po 877/09
Postanowienie WSA w Poznaniu z 19 października 2009 r., I SA/Po 877/09 – odpowiedzialność podatkowa osób trzecich
Wynik
Odrzucono skargę
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
- Data orzeczenia
- 19 października 2009
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Małek po rozpoznaniu w dniu 19 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na postanowienie Prezydenta Miasta L. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie nie wyrażenia zgody na umorzenie zaległego podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę. /-/ Stanisław Małek
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
W dniu 8 czerwca 2009r. E. K. wniósł do Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. o umorzenie w całości zaległości podatkowych z tytułu podatku od spadków i darowizn oraz odsetek za zwłokę. Prezydent Miasta L. zaskarżonym postanowieniem, na podstawie przepisów art. 209 ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z art. 18 ust. 2 i ust. 3 ustawy z 13 listopada 2003r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, nie wyraził zgody na umorzenie zaległego podatku. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, powołując przepis art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podatnik wniósł o uchylenie postanowienia i rozpoznanie sprawy na nowo, zarzucając naruszenie przepisów art. 67a § 1 pkt 3, art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 o.p. W odpowiedzi Prezydent uznał powyższe zarzuty za bezpodstawne. Stwierdził iż akt administracyjny w formie postanowienia nie może zostać zaskarżony w trybie, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. Ponadto nie znalazł podstaw do zmiany stanowiska odnośnie do umorzenia zaległego podatku. W skardze, powołując przepisy art. art. 52, art. 53 oraz art. 54 § 1 ustawy p.p.s.a., podatnik wniósł o uchylenie postanowienia w przedmiocie nie wyrażenia zgody na umorzenie zaległości. W uzasadnieniu wskazał, iż na przedmiotowe postanowienie wydane na podstawie art. 18 ust. 2 i ust. 3 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego zażalenie nie przysługuje. Można je jednak zaskarżyć do sądu po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52, art. 53 p.p.s.a.). W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej odrzucenie, ponieważ postanowienie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (art. 18 ust. 2, ust. 3 ustawy o dochodach). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 – 4 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt. 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa. Stosownie do art. 18 ust. 2 ustawy z 13 listopada 2003r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. 2008, Nr 88, poz. 539, z późn. zm.) w przypadku pobieranych przez urząd skarbowy podatków i opłat stanowiących w całości dochody jednostek samorządu terytorialnego, naczelnik tego urzędu może umarzać, odraczać termin zapłaty lub rozkładać na raty należności oraz zwalniać płatnika z obowiązku pobrania bądź ograniczać pobór należności wyłącznie za zgodą przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego. Natomiast według ust. 3 cyt. artykułu na postanowienie przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego w przedmiocie ulg, o których mowa w ust. 1 (ulg podatkowych), nie przysługuje zażalenie. Jak wynika z powyższego na zaskarżone postanowienie nie przysługuje zażalenie. Jednocześnie postanowienie to nie jest kończącym postępowanie bądź rozstrzygającym sprawę co do istoty. Tym samym nie jest objęte zakresem działania sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Należy zwrócić uwagę, iż postanowienie w przedmiocie nie wyrażenia zgody na umorzenie zaległego podatku od spadków i darowizn nie jest również objęte kontrolą sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Użyte bowiem w tym przepisie pojęcie aktów lub czynności obejmuje takie akty lub czynności, które: nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, są podejmowane w sprawach indywidualnych oraz mają charakter publicznoprawny. Uznając skargę za niedopuszczalną Sąd postanowił, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji. /-/ Stanisław Małek
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 9 października 2009
- Symbol z opisem
- 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
- Hasła tematyczne
- Odrzucenie skargi
- Skarżony organ
- Prezydent Miasta
- Sędziowie
- Stanisław Małek /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
art. 3 par. 1, par. 2 pkt 1-4, art. 58 par. 1 pkt 6 · Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270
Powiązane dokumenty
Sygnatura: I SA/Po 437/09 · 19 października 2009
Postanowienie WSA w Poznaniu z 19 października 2009 r., I SA/Po 437/09 – odpowiedzialność podatkowa osób trzecich
Sygnatura: I SA/Gl 122/09 · 19 października 2009
Postanowienie WSA w Gliwicach z 19 października 2009 r., I SA/Gl 122/09 – odpowiedzialność podatkowa osób trzecich
Sygnatura: I SA/Wr 1279/09 · 19 października 2009
Postanowienie WSA we Wrocławiu z 19 października 2009 r., I SA/Wr 1279/09 – odpowiedzialność podatkowa osób trzecich
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny