I SA/Po 842/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2017 r., Nr [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i sług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2011 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Składając skargę "C. " Sp. z o.o. w P. wniosła jednocześnie o wstrzymanie na podstawie art. 61 § 3 ustawy z [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na realne niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody oraz wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków, jakie dla skarżącej może spowodować wykonanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do treści z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (tak m.in.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06; orzeczenia.nsa.gov.pl). Przepis 61 P.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004). Wobec powyższego, w tym zakresie nie wystarczy ogólny wywód strony. Twierdzenia strony powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków.. Wywody w tej materii powinny być poparte nie tylko szczegółową argumentacją, ale także materiałem dowodowym ( tak np.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 2910/11, System Informacji Prawnej LEX nr 1104112). Tymczasem wraz z wnioskiem Spółka nie przedstawiła dokładnie stanu swoich finansów. Niemniej z dokumentacji złożonej do wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że sytuacja finansowa spółki jest w chwili obecne trudna. Kapitał zakładowy spółki wynosi [...],- zł, ze stanów rachunków bankowych na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynika, że na rachunku bankowym prowadzonym przez [...] stan konta wynosi (-)[...] zł, na rachunku bankowym prowadzonym przez "[...]" [...] zł. Spółka podała, że środki w kasie wynoszą [...] zł, dochodów brak, zobowiązania wynoszą ok. [...] zł (wobec pracowników), wydatki – wynajem lokali ok. [...] zł. Wartość środków trwałych wnioskodawcy (według bilansu na ostatni rok) wynosi 0,- zł, strata za ostatni rok obrotowy według bilansu wynosi [...] zł. Skarżąca podała, że zatrudnia dwóch pracowników – Prezesa Zarządu oraz Wiceprezesa Zarządu, obu na Ľ etatu, a miesięczne wynagrodzenie każdego z nich wynosi [...] zł brutto. Do celów prowadzenia działalności spółka podnajmuje część lokalu o pow. 19,4 m˛, za co zobowiązana jest do zapłaty miesięcznego czynszu w wysokości [...] zł netto. Spółka nie ponosi również kosztów obsługi księgowej, gdyż księgowość prowadzi samodzielnie. Udziałowcy spółki nie posiadają majątku, a ich sytuacja finansowa jest trudna. Spółka, mimo trudnej sytuacji, nadal prowadzi działalność gospodarczą i nie została postawiona w stan likwidacji, nie ogłoszono również upadłości spółki (por. wydruk z Krajowego Rejestru Sądowego – karta nr [...] akt sądowych). Pomimo powyższych ustaleń sąd uznał, że brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sytuacja finansowa , nie może sama w sobie świadczyć o spełnieniu przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. nie są przesłankami tożsamymi z tymi przewidzianymi w ramach przyznania prawa pomocy. W przypadku prawa pomocy sąd wydaje pozytywne rozstrzygnięcie dla strony, która znajduje się w takiej sytuacji finansowej, że w razie braku zwolnienia od kosztów sądowych nie mogłaby skorzystać z konstytucyjnie gwarantowanego prawa do sądu. Natomiast w przypadku wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ubiegający się o takie wstrzymanie powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonego aktu narazi go na znaczną szkodę lub niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z [...] lutego 2016 r. sygn. akt II GZ [...]). Sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nawet opiewającej na znaczną kwotę nie może stanowić przesłanki przesądzającej o zasadności wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty zaległego podatku i związane z tym uszczuplenie majątku są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem Spółki było uprawdopodobnienie, że na skutek egzekucji zaległości grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, czy też do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami, bądź doprowadzi to do zaprzestania prowadzenia dotychczasowej działalności gospodarczej. Spółka tego jednak nie wykazała. Mając powyższe na względzie sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.