I SA/Po 789/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 marca 2021 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych na poczet zaległości w podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie.

Małżonkowie S. R. i A. R. złożyli na formularzu [...] zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2016, w którym wykazali nadpłatę w kwocie [...]zł. Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] na podstawie art. 76 § 1 i 76a § 1 oraz art. 216 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm., dalej jako: "O.p.") zaliczył nadpłatę w kwocie [...]zł wykazaną w ww. zeznaniu na poczet zaległości podatkowej S. R. z tytułu podatku od towarów i usług. A. R. złożyła zażalenie na ww. postanowienie. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] października 2020 r., nr [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 i art. 76 § 1 O.p. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Skarżąca pismem z [...] października 2020 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na ww. postanowienie zarzucając min., że nadpłata została zaliczona na poczet przedawnionego zobowiązania podatkowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Administracji Skarbowej podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Powołana regulacja dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz bezpośrednio wpływać na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione względami celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 301-303). W ocenie Sądu sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 25 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Po 476/20 uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] i poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej. W uzasadnieniu ww. wyroku wskazano m.in., że nie doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. Wobec wniesienia skargi kasacyjnej wyrok ten nie jest prawomocny. W ocenie Sądu nie można wykluczyć, że byt prawny postanowień będących przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym może zależeć od wyniku postępowania toczącego się przed Naczelnym Sadem Administracyjnym, który dokona kontroli zgodności z prawem wyroku tutejszego Sądu z dnia 25 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Po 476/20. Dlatego Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, po dokonaniu oceny z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości, oraz ekonomiki procesowej, a także mając na względzie konieczność rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki, doszedł do przekonania, że podjęcie rozstrzygnięcia opartego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest w pełni uzasadnione. Mając powyższe na uwadze, działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.