I SA/Po 757/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 r., podatku dochodowym od osób fizycznych za m-ce od września do grudnia 2012 r. oraz podatku od towarów i usług za m-ce lipiec, listopad, grudzień 2012, styczeń, kwiecień, maj 2013 wraz z odsetkami za zwłokę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji

We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skardze na opisaną powyżej decyzję zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. W ocenie skarżącej wykonanie powyższej decyzji ma istotne znaczenie z uwagi na niewielkie dochody jej gospodarstwa domowego oraz obciążenia kredytowe. Może zatem przyczynić się do jej niewypłacalności i braku możliwości utrzymania rodziny i do pogorszenia jej bytu, jak również niemożnością dalszej kontynuacji prowadzonej działalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej: "P.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym miejscu należy podkreślić, że z ugruntowanej już w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładni art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że obowiązek uprawdopodobnienia zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnoszącym o zastosowanie tymczasowej ochrony, uregulowanej w tym przepisie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2013 r., sygn. akt I FZ 370/13, oba publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Samo przedstawienie zakresu żądania, a mianowicie wniesienie o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, uniemożliwia zweryfikowanie sytuacji strony w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wstrzymanie, bowiem wykonania decyzji uzasadniać mogą konkretne okoliczności będące wynikiem wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na aktualną sytuację majątkową strony, powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, a nie sama wysokość dolegliwości na jaką narażona jest strona. Innymi słowy strona musi wykazać, że w powiązaniu z jej sytuacją majątkową, wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki z powodu wystąpienia tych okoliczności. Przenosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy zauważyć, że skarżąca zaniechała uprawdopodobnienia zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Za takowe nie może być uznane jedynie wskazanie, że ewentualna egzekucja należności podatkowej spowoduje pogorszy jej sytuację życiową, tym bardziej, że skarżąca nie wskazała, jakim majątkiem obecnie dysponuje. Brak powyższy uniemożliwia Sądowi ustalenie, czy brak wstrzymania zaskarżonego postanowienia będzie skutkował powstaniem następstw, o jakich mowa w art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.