I SA/Po 747/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 30 października 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenie terminu do złożenia odwołania postanawia umorzyć postępowanie.

W dniu 3 grudnia 2024 r. wpłynęło do tut. Sądu przekazane przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego pismo P. S. z 18 listopada 2024 r., złożone do ww. Prezesa organu w odpowiedzi na pismo z dnia 30 października 2024 r., które Kolegium zakwalifikowało jako skargę na postanowienie wskazane w rubrum orzeczenia, wnosząc o jej oddalenie. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 grudnia 2024 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi, P. S. w piśmie z 16 grudnia 2024 r. oświadczył, żadnej skargi ani odwołania nie wnosił do Sądu osobiście ani za pośrednictwem innego organu, a jedynie 18 listopada 2024 r. wysłał pismo wyjaśniające do Kolegium, które w żaden sposób "nie wykazywało wymaganiom" pisma w postępowaniu sądowym i było skierowane do Prezesa SKO w [...] Wobec treści złożonego oświadczenia oraz znajdującego się w aktach sprawy administracyjnej postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 31 października 2024 r. stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, Sąd zarządzeniem z 13 stycznia 2025 r. zobowiązał stronę do wyjaśnienia, czy jej pismo z 18 listopada 2024 r. jest skargą, na ww. rozstrzygnięcie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona po raz kolejny oświadczyła, że żadnej skargi ani odwołania nie wnosiła do Sądu osobiście ani za pośrednictwem innego organu i w pełni podtrzymuje oświadczenie złożone pismem z 16 grudnia 2024 r. P. S. wyjaśnił, że pismo z 18 listopada 2024 r. w żaden sposób "nie wykazywało wymaganiom" pisma w postępowaniu sądowym i nigdzie nie było zawarte jakoby się odwoływał lub wnosił skargę do Sądu. Sąd zważył, co następuje: Postępowanie prowadzone w niniejszej sprawie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.) W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntował się pogląd, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, że zwrot "stało się bezprzedmiotowe" użyty w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oznacza, że chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie (por. wyrok NSA z 21 lutego 2017 r., II OSK 2798/15, dostępny w bazie: CBOSA). Bezprzedmiotowe może być postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpoznania sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania orzeczenia. W takiej sytuacji drogę do konkretyzacji praw lub obowiązków zamyka, a jednocześnie kończy bieg postępowania w danej instancji, umorzenie postępowania. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. będziemy mieć do czynienia między innymi wtedy, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W niniejszej sprawie organ przyjął, że wniesione przez skarżącego pismo z 18 listopada 2024 r. stanowi skargę na postanowienie SKO z 30 października 2024 r., odmawiające przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W związku z tym przesłał ww. pismo do tut. Sądu jako skargę, co spowodowało wszczęcie postępowania przed Sądem i zarejestrowanie ww. pisma strony jako skargi. W odpowiedzi na zarządzenie do uzupełnienia braków formalnych skargi, strona jednoznacznie oświadczyła, że złożone przez nią do Prezesa SKO pismo z 18 listopada 2024 r. nie jest skargą do tut. Sądu. W celu doprecyzowania Sąd wezwał skarżącego czy ww. pismo jest w takim razie skargą na znajdujące się w aktach sprawy postanowienie z dnia 31 października 2024 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi skarżący po raz kolejny oświadczył, że żadnej skargi ani odwołania do tut. Sądu nie wnosił. W tym stanie rzeczy, skoro zgodnie z oświadczeniem strony, wniesione przez nią pismo, potraktowane przez organ jako skarga i przesłane tut. Sądowi, nie jest skargą do sądu administracyjnego na żadne z wydanych przez SKO ww. postanowień, brak jest podstaw do dalszego prowadzenia postępowania sądowego, a tym samym postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz § 2 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.