I SA/Po 738/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 05 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi J. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego.

Pismem z dnia [...] maja 2017 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] [...] r. w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego z uwagi na ryzyko wyrządzenia w majątku skarżącego znacznej szkody. W ocenie strony skarżącej wstrzymanie postępowania egzekucyjnego pozwoli uniknąć w majątku skarżącego pojawienia się znacznej szkody jaka na skutek prowadzenia dalszego postępowania może dla niego wyniknąć. Nadto, wskazano, iż organ I instancji w postanowieniach z dnia [...] [...] r. wyjaśnił, że będzie dochodził pokrycia należności podatkowych objętych tytułem wykonawczym z przedmiotu zastawu skarbowego jakim jest samochód osobowy Suzuki, model: Grand Vitara o wartości ok [...] zł. Sprzedaż samochodu w drodze licytacji publicznej spowoduje powstanie po stronie skarżącego niepowetowanej szkody majątkowej. Jednocześnie wskazano, że skarżący w roku 2016 osiągnął dochód w wysokości ok [...] zł i nie dysponuje środkami finansowymi na ewentualne pokrycie należności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwana dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w określonych okolicznościach organ, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, może na wniosek lub z urzędu wstrzymać wykonanie aktu lub czynności (art. 61 § 2), a po przekazaniu skargi do sądu administracyjnego sąd ten może to uczynić na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3). Zatem wstrzymanie przez sąd zaskarżonego aktu lub czynności zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie, z tym, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Należy wyjaśnić, że przepisy procedury sądowoadministracyjnej przewidują możliwość jedynie wstrzymania wykonania ww. aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, na podstawie których prowadzona jest egzekucja, nie udzielają natomiast Sądowi kompetencji do wstrzymania czynności egzekucyjnych czy też samego postępowania egzekucyjnego. Wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego możliwie jest w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 599 ze zm.; zwana dalej: "u.p.e.a."), a organem władnym do wstrzymania takiego postępowania, jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją, a więc organ wyższego stopnia w stosunku do organów właściwych do wykonywania tej egzekucji. Z powodu zatem braku odpowiedniej podstawy prawnej, Sąd nie ma kompetencji do wstrzymania wykonania postępowania egzekucyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r. sygn. akt II FSK 1887/13 i z 10 grudnia 2013 r. sygn. akt II FZ 1358/13, sygn. akt II FZ 1358/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 973/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 1058/12, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 2184/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Po 303/13 – powołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2005 r., sygn. akt OZ 1592/04, niepubl.). Wskazać także należy, że nawet w przypadku sformułowania przez skarżącego wniosku, stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. jako żądanie wstrzymania zaskarżonego postanowienia, a nie jak to uczyniono, żądanie wstrzymania postępowania egzekucyjnego, wniosek taki nie mógłby w przedmiotowej sprawie zostać uwzględniony. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. może bowiem dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki (vide: T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 295). Nie każdy zatem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Nie kwalifikują się zatem do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można mówić o wykonaniu rozstrzygnięcia odmownego, ponieważ nie ma ono przedmiotu wykonania, to jest węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu. Zaskarżone w niniejszej sprawie orzeczenie dotyczy odmowy uwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Nie nakłada więc na stronę skarżącą obowiązków i nie wywołuje skutków materialnoprawnych. Dotyczy jedynie oceny zasadności zarzutów wobec prowadzenia egzekucji administracyjnej. Tego rodzaju postanowienie nie nakłada żadnych zobowiązań finansowych, które mogłyby doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W postanowieniu tym organ orzeka jedynie, że zarzuty zgłoszone w postępowaniu egzekucyjnym są niezasadne (por. postanowienia NSA: z dnia 27 lutego 2008 r., II FZ 57/08; z dnia 31 marca 2008r., II OZ 264/08 i II OZ 265/08; z dnia 29 września 2009r., II OZ 794/09; z dnia 13 grudnia 2011r., I OZ 1031/11; z dnia 11 czerwca 2015r., I OZ 581/15). Skoro zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu, to żądanie wstrzymania jego wykonania nie mogłoby zostać uwzględnione. W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.