I SA/Po 676/26

Dnia 11 sierpnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Waldemar Inerowicz (sprawozdawca) Sędziowie WSA Izabela Kucznerowicz WSA Katarzyna Nikodem Protokolant: referent stażysta Aleksandra Żakowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2026 roku ze skargi P. Spółka z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 17 lutego 2026 r. nr [...] w przedmiocie długu celnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 2.129 zł (słownie: dwa tysiące sto dwadzieścia dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. decyzją z dnia 29 sierpnia 2025 r., nr [...], [...], określił P. sp. z o.o. w W. (dalej jako: "strona", "spółka" lub "skarżąca"), poprzednio prowadząca działalność pod firmą: [...] M. P. sp. z o.o. – różnicę między kwotą wynikającą z długu celnego, a kwotami określonymi w zgłoszeniach celnych, oraz różnicę między kwotami podatku w prawidłowej wysokości a kwotami w tych zgłoszeniach celnych, w wyniku zmiany klasyfikacji taryfowej towaru określonego jako: "części samochodowe: cewki stosowane do produkcji wtryskiwaczy". W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że na podstawie zgłoszeń celnych nr: [...] z 10 listopada 2022 r., pozycji [...] i [...], [...] z 15 marca 2023 r. towar określany jako: "Części samochodowe: cewki stosowane do produkcji wtryskiwaczy" został objęty procedurą dopuszczenia do obrotu. Zgłaszający zadeklarował ww. towar zaimportowany z [...] do kodu TARIC [...] Wspólnej Taryfy Celnej (w skrócie: "WTC"), z konwencyjną stawką celną w wysokości 1,8%. Zgłoszenia zostały przyjęte, a towary dopuszczono do obrotu po załatwieniu wszystkich formalności wymaganych przy przywozie danych towarów, zgodnie z art. 201 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (wersja przekształcona) (Dz. U. UE L 269 z dnia 10 października 2013 r. ze zm. – dalej: "UKC"). W wyniku kontroli celno-skarbowej przeprowadzonej przez [...] Urząd Celno-Skarbowy w W. w [...] D. P. sp. z o.o., zakwestionowana została prawidłowość klasyfikacji towarowej towarów wskazanych w polu [...] ww. zgłoszeń celnych, a opisanych na fakturach handlowych jako: "cewki stosowane w produkcji wtryskiwaczy S.". Ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole kontroli nr [...] z dnia 02 czerwca 2025 r., który został przekazany do [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. w dniu 02 lipca 2025 r. Materiały z kontroli zostały uzupełnione o pismo kontrolowanej spółki z dnia 20 czerwca 2025 r. stanowiące zastrzeżenia do protokołu kontroli oraz o stanowisko kontrolujących wyrażone w piśmie z dnia 23 czerwca 2025 r. Spółka nie zgadzając się z ustaleniami kontroli w kwestii zaklasyfikowania produktu "[...], które są cewkami indukcyjnymi w obudowie" do pozycji CN [...] wskazanej przez organ, stwierdził, że taka klasyfikacja jest nieprawidłowa i nie odpowiada charakterystyce importowanych przez spółkę towarów. Spółka uznała, że importowany towar ([...] - wykorzystywany w produkcji wtryskiwaczy paliwa do silników benzynowych) powinien być klasyfikowany do pozycji [...] obejmującą m.in. "wzbudniki" lub do pozycji [...] jako "elektromagnesy". Jednak, jak słusznie zauważyła strona, towar w momencie importu nie odpowiadał w pełni definicji elektromagnesu, gdyż nie posiadał rdzenia. Konkludując, spółka pozostała na stanowisku, że najwłaściwszą klasyfikacją dla [...] jest pozycja CN [...], dopuszczając możliwość klasyfikacji spornego towaru do kodu [...]. Kontrolujący nie uwzględnili wniesionych przez kontrolowanego wyjaśnień i zastrzeżeń do protokołu kontroli, a swoje stanowisko zawarli w piśmie z dnia 23 czerwca 2025 r., które zostało także przekazane do Wydziału Postępowania Celnego i Administracyjnego [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P.. Po dokonaniu analizy regulacji zawartych w Notach wyjaśniających do Nomenklatury scalonej (CN) i dostępnych Wiążących informacji taryfowych (WIT) dotyczących podobnych towarów organ określił kwotę cła (pozostającą do pokrycia) w łącznej wysokości 2592 PLN jako różnicę pomiędzy prawidłową kwotą wynikającą z długu celnego, a kwotami tymi wykazanymi w zgłoszeniach celnych o numerach nr [...] z 10 listopada 2022 r. (w pozycji [...] i [...]) i nr [...] z 15 marca 2023 r. oraz kwoty podatku od towarów i usług, stanowiącego różnicę między kwotami podatku w prawidłowej wysokości, a kwotami podatku wykazanymi w zgłoszeniach celnych w łącznej wysokości 596 PLN oraz wezwał do zapłaty należności wraz z odsetkami, o których mowa odpowiednio w art. 114 ust. 2 UKC i art. 37 ust. 1 u.p.t.u. Jako prawidłowy kod zaimportowanych towarów organ I instancji wskazał kod TARIC [...] WTC, ze stawką celną w wysokości 2,7%. W odwołaniu od powyższej decyzji spółka wniosła o uchylenie decyzji w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Dodatkowo, spółka wniosła o zmianę klasyfikacji towaru zastosowanej pierwotnie przez spółkę w zgłoszeniach celnych objętych niniejszym postępowaniem na prawidłowy kod [...] oraz o zwrot nadpłaconych należności celnych. Decyzji zarzucono naruszenie: I. przepisów prawa materialnego, tj.: 1. Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie WTC w brzmieniu nadanym Rozporządzeniem Wykonawczym Komisji (UE) z dnia 20 września 2022 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie WTC, poprzez: a. niewłaściwą interpretację Nomenklatury scalonej (w tym Uwag oraz Not wyjaśniających) w brzmieniu nadanym przez Rozporządzenie zmieniające CN - w szczególności w zakresie pozycji HS [...] oraz HS [...], b. niewłaściwe zastosowanie Uwagi 2a do Sekcji [...] HS zgodnie, z którą, części które są towarami objętymi konkretną pozycją w dziale [...] lub [...] (z wyjątkami, które nie dotyczą pozycji [...], należy klasyfikować do tych pozycji, a nie do pozycji dla części bardziej złożonych urządzeń. Skoro [...] jest cewką indukcyjną objętą pozycją [...], powinien być klasyfikowany do tej pozycji, c. niewłaściwą interpretację Not Wyjaśniających do Działu [...], zgodnie z którymi, dział [...]obejmuje towary nieobjęte bardziej specyficznie działem [...]. Skoro cewki indukcyjne są bezpośrednio wymienione w dziale [...], nie powinny być klasyfikowane do działu [...], d. niewłaściwą interpretację definicji elektromagnesu zawartej w Notach Wyjaśniających do pozycji HS [...], ponieważ organ pominął fakt, że w momencie importu [...] nie posiada rdzenia, który jest niezbędny do uznania go za kompletny elektromagnes zgodnie z definicją. Jest to istotne, ponieważ wskazuje, że towar na etapie importu jest przede wszystkim cewką indukcyjną, e. selektywne i nieprawidłowe wykorzystania Wiążących Informacji Taryfowych, gdyż organ przywołał WIT-y dotyczące kompletnych zaworów wtryskowych, niepodobnych do towaru będącego przedmiotem importu, ignorując jednocześnie liczne WIT-y odnoszące się bezpośrednio do cewek/[...], podobnych do towaru będącego przedmiotem importu, które klasyfikują je do kodu CN [...], f. nieprawidłowe ustalenie długu celnego związane z błędną klasyfikacją taryfową przedmiotowego towaru do pozycji HS [...] przez Naczelnika, podczas gdy prawidłowa klasyfikacja powinna uwzględniać specyfikę i informacje techniczne importowanego towaru, II. przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm. – w skrócie: "o.p.") w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. z 2024 r., poz. 1373 ze zm. – w skrócie: "Prawo celne"), poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz błędną ocenę zebranego materiału dowodowego polegającą na: a. braku szczegółowej analizy wszystkich dokumentów przedstawionych przez spółkę (np. specyfikacje produktu, dokumentacja technologiczna), które jednoznacznie wskazują, że importowany towar nie jest częścią silnika, ale częścią elektromagnesu, który jest częścią zaworu wtryskowego, który w ostatniej kolejności będzie częścią do silników, b. oparciu decyzji wyłącznie na przypuszczeniu, że towar jest częścią silnika i dlatego powinien być zaklasyfikowany do pozycji HS [...], mimo że towar faktycznie jest częścią części występujących na wcześniejszym etapie produkcji. Pismem z dnia 16 grudnia 2025 r. organ wyznaczył stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego w wyznaczonym terminie. Pismami z 19 stycznia 2026 r. organ odwoławczy został poinformowany o udzieleniu pełnomocnictwa dla S. C. i M. M., w sprawie odwołania od decyzji z 29 sierpnia 2025 r. oraz o wypowiedzeniu pełnomocnictwa dla K. K.. Doradca podatkowy S. C. zauważył, że we wcześniejszych pismach, w tym w odwołaniu spółka wnioskowała o użycie nieprawidłowego kodu TARIC [...], który obowiązywał dopiero od 1 stycznia 2025 r. Dlatego sprecyzował żądanie strony i zawnioskował o zastosowanie kodu TARIC [...] dla spornych towarów, który obowiązywał w momencie dokonywania przedmiotowych zgłoszeń celnych. W piśmie spółka powołała się na klasyfikację [...] do pozycji TARIC [...], gdyż jej zdaniem jest ona zgodna z: - definicją cewek indukcyjnych zawartą w Notach wyjaśniających do pozycji [...], - Uwagą 2a do Sekcji [...] HS nakazującą klasyfikować części będące towarami objętymi konkretnymi pozycjami do tych pozycji, - Notami wyjaśniającymi do działu [...] HS, które wskazują na pierwszeństwo klasyfikacji do działu [...], - Uwagą ogólną (A) (a) (niedotyczącą importowanego towaru) oraz (1) (obejmującą importowany towar) do działu [...], - Ujednoliconą praktyką organów celnych potwierdzoną licznymi Wiążącymi Informacjami Taryfowymi. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z dnia 17 lutego 2026 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że kwestią sporną w sprawie jest klasyfikacja taryfowa importowanych z [...] towarów o nazwie handlowej: [...], deklarowanych w kontrolowanych zgłoszeniach celnych jako: części samochodowe - cewki stosowane do produkcji wtryskiwaczy do kodu TARIC [...]. Wyjaśniono, że Pozycja HS [...], zawierająca się w Dziale [...] WTC - MASZYNY I URZĄDZENIA ELEKTRYCZNE ORAZ ICH CZĘŚCI; REJESTRATORY I ODTWARZACZE DŹWIĘKU, REJESTRATORY I ODTWARZACZE OBRAZU I DŹWIĘKU ORAZ CZĘŚCI I AKCESORIA DO TYCH ARTYKUŁÓW, obejmowała w momencie przyjęcia przedmiotowych zgłoszeń celnych, Elektromagnesy; magnesy trwałe i artykuły, które mają stać się magnesami trwałymi po namagnesowaniu; elektromagnetyczne lub magnetyczne uchwyty, zaciski i podobne urządzenia przytrzymujące; elektromagnetyczne sprzęgła nierozłączne, sprzęgła rozłączne i hamulce; elektromagnetyczne głowice podnośnikowe, która obejmowała Magnesy trwałe i artykuły, które mają stać się magnesami trwałymi po namagnesowaniu i została rozbudowana do kodu CN [...] obejmującego artykuły pozostałe, włącznie z częściami. W uwagach do pozycji [...] wyjaśnia się, że pozycja obejmuje elektromagnesy, te urządzenia elektromagnetyczne, które specjalnie wymieniono w tej pozycji, magnesy trwałe i uchwyty robocze z magnesami trwałymi. Elektromagnesy są różnorodnych wielkości i kształtów, w zależności od wykorzystania, dla którego są przeznaczone. Zasadniczo składają się z cewki z drutu nawiniętej wokół rdzenia z miękkiego żelaza, który jest elementem jednoczęściowym albo warstwowym. Wskutek przepływu prądu elektrycznego przez cewkę, rdzeń nabiera własności magnetycznych, które można następnie wykorzystać albo do przyciągania, albo odpychania. Organ odwoławczy zauważył, że sporne towary - cewki do produkcji wtryskiwaczy, w momencie importu nie posiadały rdzenia, który był dodawany już po dopuszczeniu ich do obrotu. Istotne jest w tej sytuacji to, co wynika z treści Uwagi ogólnej do działu [...], w którym mieści się pozycja [...], że dział ten nie obejmuje maszyn i urządzeń w rodzaju objętych działem [...], które pozostają w nim klasyfikowane, nawet jeżeli są elektryczne oraz niektórych towarów wyłączonych z niniejszej sekcji jako całość (zobacz Uwagi ogólne Not wyjaśniających do sekcji [...] odnoszących się do uwagi 2 do tej sekcji). Uwaga ta odnosi się do części. Stanowi ona, że "(...) części maszyn (niebędące częściami artykułów objętych pozycją [...],[...],[...],[...] lub [...]), należy klasyfikować zgodnie z następującymi zasadami: (a) Części, które są towarami objętymi dowolną pozycją w dziale [...] lub [...] (inną niż pozycja [...], [...],[...], [...], [...],[...], [...], [...], [...], [...] i [...]), należy we wszystkich przypadkach klasyfikować do ich odpowiednich pozycji; (b) pozostałe części, jeśli nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie do określonego rodzaju maszyny lub do pewnej liczby maszyn objętych tą samą pozycją (włączając maszyny objęte pozycją [...] lub [...]), należy klasyfikować wraz z maszynami tego rodzaju lub odpowiednio do pozycji [...],[...],[...],[...],[...],[...], [...], [...] lub [...]; jednakże części, które w jednakowym stopniu nadają się do wykorzystania głównie z towarami objętymi pozycją [...] oraz pozycjami od [...] do [...], należy klasyfikować do pozycji [...], natomiast części, które nadają się do wykorzystania wyłącznie lub głównie z towarami objętymi pozycją [...], należy klasyfikować do pozycji [...]; (c) wszystkie pozostałe części należy klasyfikować odpowiednio do pozycji [...], [...], [...], [...],[...],[...],[...], [...] lub [...], lub w przypadku braku takiej możliwości, do pozycji [...] lub [...] Biorąc pod uwagę fakt, że zaimportowane cewki są częściami samochodowymi, które są przeznaczone do silników spalinowych, organ I uznał, że towary o nazwie - części samochodowe: cewki stosowane w produkcji spryskiwaczy, nie powinny być klasyfikowane do działu [...], a w jego obrębie do kodu [...] obejmującego Elektromagnesy; magnesy trwałe i artykuły, które mają stać się magnesami trwałymi po namagnesowaniu; elektromagnetyczne lub magnetyczne uchwyty, zaciski i podobne urządzenia przytrzymujące; elektromagnetyczne sprzęgła nierozłączne, sprzęgła rozłączne i hamulce; elektromagnetyczne głowice podnośnikowe. Organ II instancji zaznaczył, że w świetle Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz uwag wyjaśniających w Taryfie Celnej, silniki spalinowe klasyfikuje się w pozycjach [...] lub [...], a Uwaga do pozycji [...] stanowi wprost, że z zastrzeżeniem postanowień ogólnych dotyczących klasyfikacji części (zob. Uwagi ogólne Not wyjaśniających do sekcji [...], części silników objętych tą pozycją klasyfikowane są do pozycji [...]. Na podstawie zapisów deklarowanych przez zgłaszającego w zgłoszeniach celnych, zaimportowane cewki stosowane w produkcji spryskiwaczy są częściami samochodowymi. Spółka w trakcie prowadzonej kontroli wyjaśniała, że jej działalność obejmowała między innymi import części oraz produkcję wtryskiwaczy paliwa do silników benzynowych w samochodach osobowych. Importowane przez spółkę S. jest komponentem wykorzystywanym do dalszej produkcji wyrobów produkowanych przez nią. Ze względu na jego zastosowanie, to jest do produkcji wtryskiwaczy paliwa do silnika samochodowego (po umieszczeniu w nim rdzenia) - stanowi element silnika spalinowego. Dlatego całkowicie niezrozumiała jest jego klasyfikacja do działu [...], skoro m.in. silniki spalinowe i także ich części mieszczą się w dziale [...]. Na marginesie, w zgłoszeniu celnym nr [...] z 10 listopada 2022 r. w pozycji 1, Spółka zgłaszała towar o nazwie "części do produkcji wtryskiwaczy samochodowych - stalowy trzpień" do kodu [...] ze stawką cła w wysokości 2,70%. Poddając analizie przepisy celne regulujące i definiujące tego typu towary, organ II instancji zauważył, że towar o nazwie handlowej "[...]" zgłaszany jako części samochodowe: cewki stosowane do produkcji wtryskiwaczy są klasyfikowane w dziale [...] WTC jako CZĘŚCI NADAJĄCE SIĘ DO STOSOWANIA WYŁĄCZNIE LUB GŁÓWNIE DO SILNIKÓW OBJĘTYCH POZYCJĄ [...] LUB [...]. Zdaniem organu, spółka zarówno w trakcie prowadzonej kontroli, jak i przebiegu postępowania celnego nie zakwestionowała faktu, że sporny towar jest częścią samochodową (co zresztą deklarowała w przedmiotowych zgłoszeniach celnych), jak i tego, że jest cewką służącą do produkcji wtryskiwaczy. W piśmie z 18 marca 2025 r. spółka opisała proces związany z importem [...] i oświadczyła, że "gotowy wtryskiwacz może zostać podłączony do układu paliwowego i umożliwia kontrolowany przepływ paliwa". Zatem importowany towar był przywożony w celu wyprodukowania wtryskiwaczy paliwa do silników, co jest zgodne z profilem działalności spółki. Zdaniem organu odwoławczego, w odniesieniu do spornej klasyfikacji ww. towarów, organ I instancji słusznie zauważył, że zaimportowany towar nie mógł być zaklasyfikowany do pozycji [...], gdyż klasyfikowane tak elektromagnesy składają się z cewki z drutu nawiniętej wokół rdzenia z miękkiego żelaza, który jest elementem jednoczęściowym albo warstwowym. Stwierdzono natomiast, że importowane cewki zostały przywiezione bez rdzenia, w który zostawały zaopatrzone dopiero po dokonanym imporcie. Z kolei do części samochodowych stwierdził, odnosi się opis pozycji [...], z zastrzeżeniem postanowień ogólnych dotyczących klasyfikacji części (Uwagi ogólne Not wyjaśniających do sekcji [...]). Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że pozycja [...] obejmująca części nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie do silników objętych pozycją [...] lub [...], np. tłoki, cylindry i bloki cylindrów; głowice cylindrów; tuleje cylindrowe; zawory wlotowe lub wylotowe; kolektory wlotowe i wylotowe; pierścienie tłokowe; korbowody; gaźniki; dysze wtrysku paliwa - i jest odpowiednia dla towarów określanych w zgłoszeniach celnych jako cewki stosowane do produkcji wtryskiwaczy. Decyduje o tym przede wszystkim nie tylko rodzaj towaru, ale też jego przeznaczenie. Jako istotną wskazówkę organ celny przyjął treść Uwagi do pozycji [...], która wskazuje na przynależność części do silników do pozycji [...], z uwzględnieniem zastrzeżeń postanowień ogólnych dotyczących klasyfikacji części (zob. Uwagi ogólne Not wyjaśniających do sekcji [...]), które zostały przywołane i wykluczeniem z pozycji: pomp wtryskowych (pozycja [...]), wałów korbowych i wałów rozrządu (pozycja [...]), skrzyni biegów (pozycji [...]) i elektrycznych układów zapłonowych lub rozruchowych (włączając świece zapłonowe i świece żarowe) (pozycja [...]). Organ odwoławczy stwierdził, że towary o nazwie handlowej: [...], deklarowane jako: części samochodowe - cewki stosowane do produkcji wtryskiwaczy, powinny zostać klasyfikowane do pozycji HS [...] WTC, a w jej obrębie do kodu CN [...]. W ocenie organu przesądza o tym opis towaru w momencie importu oraz jego przeznaczenie do produkcji wtryskiwaczy, które są częścią silnika spalinowego. Przeznaczenie towaru jako części samochodowej do produkcji cewki do wtryskiwacza przeznaczonej do silnika, nie zostało przez spółkę nigdy zakwestionowane. Odpowiadając więc na zarzut strony odnośnie braku szczegółowej analizy wszystkich dokumentów (np. specyfikacje produktu, dokumentacja techniczna), które jednoznacznie wskazują, że importowany towar nie jest częścią silnika, ale częścią elektromagnesu, który jest częścią zaworu wtryskowego, który w ostatniej kolejności będzie częścią do silników i oparciu decyzji wyłącznie na przypuszczeniu, że towar jest częścią silnika i dlatego powinien być zaklasyfikowany do pozycji HS [...] mimo, że towar faktycznie jest częścią elementu występującego na wcześniejszym etapie produkcji, spółka bezpodstawnie domaga się zmiany stanowiska organu w kwestii klasyfikacji tego towaru. Stwierdzono, że organ celny I instancji zgodnie z przepisami zakwalifikował sporne towary - "części samochodowe" do pozycji [...] WTC obejmującej części nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie do silników objętych pozycją [...] lub [...]. Mając na uwadze brzmienie pozycji organ nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia dodatkowych dowodów. Z kolei argumenty przedstawione przez stronę organ uznał za bezzasadne, nie mające wpływu na prawidłowy sposób klasyfikowania spornego towaru. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zauważył, że organ I instancji, uzasadniając ustalenie dla przedmiotowego towaru innej klasyfikacji taryfowej niż deklarował zgłaszający w zgłoszeniu celnym, prawidłowo powołał treść Reguł 1 i 6 ORINS. Zgodnie z Regułą 1 tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z Regułami 2-6 ORINS, zaznaczając przy tym uzupełniający charakter Reguły 6. Zgodnie z regułą 6 - Klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej. Dodatkowo, zgodnie z uwagą do pozycji [...] WTC, pozycja ta obejmuje części nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie do silników spalinowych. Trudno zatem przy tak skonstruowanej pozycji Taryfy Celnej znaleźć bardziej adekwatną pozycję dla spornych towarów. Organ odwoławczy nie zgodził się więc z przedstawionymi przez stronę zarzutami, gdyż uznał, że zebrany materiał dowodowy w pełni uzasadnił podjęte rozstrzygnięcie w przedmiocie klasyfikacji taryfowej towaru. W związku ze zmianą klasyfikacji towarowej towaru z kodu TARIC [...] na kod [...], zmianie uległa stawka celna z 1,8% na stawkę celną w wysokości 2,7% dla towarów pochodzących z [...]. Konsekwencją tego było, w odniesieniu do towaru ujętego w przedmiotowych zgłoszeniach celnych, obliczenie uzupełniającej kwoty należnego cła łącznie w wysokości 2 592 PLN oraz wezwanie strony do jego zapłaty. W przedmiocie zaś określenia różnicy między kwotą podatku z tytułu importu towarów w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazanego w zgłoszeniach celnych, organ II instancji zauważył, że organ I instancji, stosownie do art. 33 ust. 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.; w skrócie: "u.p.t.u." lub "ustawa o VAT"), w związku ze zmianą podstawy opodatkowania wynikającą z na nowo obliczonej wysokości należnego cła, prawidłowo określił różnicę między kwotą podatku VAT wykazaną w zgłoszeniach celnych, a kwotą podatku w prawidłowej wysokości, która wyniosła 596 PLN. W tych okolicznościach organ I instancji prawidłowo wezwał także dłużnika, na podstawie art. 114 ust. 2 UKC, do naliczenia odsetek za zwłokę od dnia powstania długu celnego do dnia powiadomienia o tym długu oraz prawidłowo wezwał do zapłaty odsetek od niepobranej kwoty podatku na podstawie art. 37 ust. 1a u.p.t.u. W skardze z dnia 19 marca 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji w całości, oraz wskazanie sposobu rozpoznania sprawy, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1. Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. przepisów Nomenklatury Scalonej w brzmieniu nadanym jej rozporządzeniami zmieniającymi CN z dnia12 października 2021 r. oraz z dnia 20 września 2022 r., a dokładnie naruszenie: - Reguły 1. i 6. Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej: "ORINS"), poprzez błędną ich wykładnię polegającą na: pominięciu pierwszeństwa kwalifikacji towaru importowanego przez spółkę według brzmienia pozycji i właściwych Uwag do CN oraz na o braku porównania podpozycji w obrębie pozycji odpowiadającej naturze towaru (działu [...] HS), co skutkowało utrzymaniem w mocy decyzji Naczelnika, zgodnie z którą towar importowany przez spółkę zaklasyfikowano do pozycji HS [...], podczas gdy towar powinien być zaklasyfikowany do pozycji HS [...]. - Uwagi 2(a) do Sekcji [...] Nomenklatury Scalonej poprzez uznanie, że nie ma ona zastosowania w sprawie, co skutkowało utrzymaniem w mocy przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej decyzji Naczelnika, w której niesłusznie zastosował on zasadę klasyfikacji towaru jako części bardziej złożonego urządzenia (silnika), podczas gdy zaimportowany przez spółkę towar jest wprost wymieniony w dziale [...] HS i zgodnie z dyspozycją tejże Uwagi powinien być w pierwszej kolejności klasyfikowany do odpowiedniej pozycji działu [...], tj. HS [...], bez względu na maszynę, do której jest docelowo przypisany. - Not wyjaśniających do działu [...] HS poprzez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że towary importowane przez spółkę powinny być klasyfikowane do tego działu, z czym zgodził się Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w decyzji, podczas gdy z brzmienia Not wyjaśniających do działu [...] wprost wynika, że obejmuje on towary nieobjęte bardziej specyficznie działem [...], a więc nie obejmuje takich towarów, jakie są przedmiotem niniejszego postępowania. - 2. Uwagi Ogólnej do działu [...] HS w zw. z Uwagą do pozycji HS [...] poprzez ich błędną wykładnię polegającą na stwierdzeniu, że części silników objętych pozycją HS [...] klasyfikowane są do pozycji HS [...], podczas gdy prawidłowo przeprowadzona subsumpcja tych przepisów powinna doprowadzić Dyrektora Izby Administracji Skarbowej do wniosku, że nie mają one zastosowania do towarów importowanych przez spółkę. - Not wyjaśniających do pozycji HS [...] poprzez ich błędną wykładnię polegającą na utrzymaniu przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w mocy decyzji Naczelnika, w której to decyzji nie wziął on pod uwagę cech definiujących cewkę indukcyjną, podczas gdy poprawna wykładnia Not wyjaśniających do tej pozycji HS doprowadziłaby do konkluzji, że towar importowany przez spółkę powinien być klasyfikowany jako cewka do pozycji HS [...], a mianowicie do kodu CN [...] - Not wyjaśniających do pozycji HS [...], a dokładnie zawartej w nich definicji "elektromagnesu", poprzez ich błędną wykładnię polegającą na pominięciu faktu, że w momencie importu towar ([...]) nie posiada rdzenia, który jest niezbędny do uznania go za elektromagnes, podczas gdy poprawna wykładnia tej definicji doprowadziłaby Naczelnika i Dyrektora Izby Administracji Skarbowej do konkluzji, że na etapie importu towar stanowił przede wszystkim cewkę indukcyjną, która powinna być klasyfikowana do CN [...] - Brzmienia pozycji HS [...] poprzez jej błędną wykładnię polegającą na uznaniu przez Naczelnika i Dyrektora Izby Administracji Skarbowej , że sam fakt, iż towar importowany przez spółkę miał po jego dopuszczeniu do obrotu służyć jako część do budowy silników spalinowych, implikował jego klasyfikację do tej pozycji, podczas gdy właściwa była klasyfikacja do pozycji HS [...]. - Brzmienia podpozycji CN [...] poprzez jej niewłaściwe zastosowanie w sprawie, co skutkowało błędną klasyfikacją towarów importowanych przez spółkę, podczas gdy Dyrektor Izby Administracji Skarbowej powinien uchylić decyzję Naczelnika, w której zastosował on CN [...] i dokonać klasyfikacji towaru do prawidłowego kodu CN, tj. [...] - art. 56 ust. 1 i 2 oraz art. 105 ust. 3 i 4 UKC poprzez ich błędną wykładnię polegającą na nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanego towaru do pozycji HS [...] (CN [...]), a w konsekwencji retrospektywnego zaksięgowanie cła w nieprawidłowej wysokości w stawce 2,7%, podczas gdy prawidłowa klasyfikacja tego towaru to pozycja HS [...] (CN [...]), a stawka celna to 0%. - art. 30b ust. 1 w zw. z art. 33 ust. 1 i 2a u.p.t.u. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że kwota VAT z tytułu importu wykazana w zgłoszeniu celnym została określona nieprawidłowo w przedmiotowych zgłoszeniach celnych, podczas gdy kwota ta została określona przez spółkę zgodnie z przepisami, a nawet w kwocie wyższej niż obliczona zgodnie z prawidłową stawką cła dla importowanego towaru; naruszenie ww. przepisów u.p.t.u. jest konsekwencją nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanych towarów w decyzji. 2. Naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 122 w zw. z art. 233 § 1 pkt 2 o.p. w zw. z art. 73 Prawa celnego poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań dla dokładnego wyjaśnienia sprawy przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej polegające na: - nieuwzględnieniu wyjaśnień spółki przedstawionych w pismach wyjaśniających do kontroli celno-skarbowej jak również w piśmie z zastrzeżeniami do protokołu kontroli wydanego przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego, - pominięciu istotnej dokumentacji dotyczącej charakteru towaru przedstawionej przez spółkę (m.in. specyfikacji produktu, dokumentacji technologicznej), a w konsekwencji odmowie uchylenia decyzji Naczelnika i braku uzupełnienia materiału dowodowego, podczas gdy podjęcie takich działań doprowadziłoby do klasyfikacji towarów do innego kodu Nomenklatury Scalonej niż wskazany w decyzjach organów obu instancji, - art. 120 w zw. z art. 191 o.p. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów polegające na tym, że: - Dyrektor Izby Administracji Skarbowej oparł swoje rozstrzygnięcie na kryterium przeznaczenia towaru po montażu, podczas gdy powinien oprzeć je o obiektywne cechy towaru w chwili jego importu. - Naczelnik, a w jego ślad Dyrektor Izby Administracji Skarbowej , selektywne i nieprawidłowo wykorzystał Wiążące Informacje Taryfowe (WIT), powołując wyłącznie WIT dotyczące kompletnych zaworów wtryskowych, niepodobnych do towaru będącego przedmiotem importu, podczas gdy Dyrektor Izby Administracji Skarbowej powinien wziąć również pod uwagę liczne WIT odnoszące się bezpośrednio do cewek/[...], podobnych do towaru będącego przedmiotem importu, które klasyfikują je do kodu CN [...] (od 1 stycznia 2025 r. [...]), powołane przez spółkę. - art. 124 w zw. z art. 233 § 1 pkt 2 o.p. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu przyczyn nieuwzględnienia materiału dowodowego przedstawionego przez spółkę oraz WIT wskazanych przez skarżącą jako materiał porównawczy, podczas gdy treść uzasadnienia decyzji Naczelnika, utrzymanej w mocy w całości przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej , powinna je zawierać. - art. 210 § 4 o.p. poprzez wydanie decyzji, której uzasadnienie nie pozwala na odtworzenie toku rozumowania organu i nie odnosi się w sposób wyczerpujący do argumentacji Spółki podniesionej w odwołaniu, a w szczególności brak merytorycznej analizy pozycji HS [...] i właściwych jej Not, podczas gdy w uzasadnieniu decyzji powinny znaleźć się dokładne przyczyny nieuwzględnienia zarzutów prawa materialnego stawianych przez spółkę. - art. 121 §1 w zw. z art. 181 i art. 191 o.p. poprzez prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych polegające na: - braku uwzględnienia jako dowodu wyjaśnień spółki i dokumentacji technicznej przedstawionej w toku postępowania przez spółkę, a także na pominięciu licznych WIT dotyczących towarów takich, jak importowane przez spółkę, jednocześnie utrzymując w mocy decyzję Naczelnika, w której w uzasadnieniu powołano WIT dotyczące towarów innych niż te, których dotyczy postępowanie, podczas gdy prawidłowo przeprowadzone postępowanie dowodowe przez Naczelnika i prawidłowa ocena przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zebranych na etapie postępowania przed Naczelnikiem dowodów doprowadziłaby do wniosku, że decyzja Naczelnika powinna zostać uchylona. - art. 90d Prawa celnego polegające na nieprawidłowym powiadomieniu spółki o możliwości wypowiedzenia się co do materiału dowodowego: w aktach sprawy odnotowano, że pismem z 16 grudnia 2025 r. wyznaczono spółce siedmiodniowy termin na zajęcie stanowiska, przy jednoczesnym wskazaniu, że powiadomienie te miało zostać odebrane 8 grudnia 2025 r. W rzeczywistości pismo nie zostało odebrane przez ówczesnego pełnomocnika spółki w ciągu czternastu dni, a tym samym powinno zostać uznane za doręczone dopiero 31 grudnia 2025 r. W tym zakresie należy wskazano, że ówczesny pełnomocnik spółki, tj. K. K., 19 grudnia 2025 r. skutecznie wypowiedział pełnomocnictwo do reprezentacji spółki, a Dyrektor Izby Administracji Skarbowej nie podjął działań mających na celu właściwe powiadomienie Spółki o możliwości wypowiedzenia się co do materiału dowodowego. W konsekwencji, spółka została pozbawiona realnej możliwości skorzystania z tego prawa. W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła i umotywowała sformułowane zarzuty. Odnośnie do zarzutów naruszenia prawa materialnego, skarżąca zarzuciła, że organ odwoławczy niesłusznie uznał, że: - Prawidłowa jest klasyfikacja Towaru do CN [...], a pozycja HS [...] nie znajduje zastosowania w tej sprawie; - Sporny Towar - cewka indukcyjna w obudowie, bez rdzenia - w dacie przyjęcia zgłoszenia celnego posiadała cechy samodzielnego wyrobu elektrycznego z działu [...] HS, a nie części silnika w rozumieniu działu [...]; - Zgodnie z metodologią CN, w szczególności z Regułą 1 ORINS oraz systematyką Uwag, kwalifikację prowadzi się w pierwszej kolejności według własnej pozycji towaru (tu: HS [...]-inductors), a dopiero w razie jej braku dopuszczalne jest sięgnięcie po pozycję "części" (HS [...]). Zdaniem skarżącej uzasadnienie decyzji odwoławczej nie przedstawia sekwencyjnej analizy "cecha-po-cesze", która zestawiałaby opis Towaru z zakresem i Notami do HS [...]. Zamiast tego sformułowano uogólnioną tezę o "braku podstaw" do klasyfikacji Towaru HS [...] i przeprowadzono dowodzenie na rzecz jego klasyfikacji do HS [...] w oparciu o przeznaczenie. Taki sposób subsumcji odwraca wymaganą kolejność i pomija prymat pozycji własnej nad pozycją "części", co prowadzi do wyniku sprzecznego z konstrukcją CN. O klasyfikacji przesądza docelowe przeznaczenie towaru we wtryskiwaczu/silniku (w świetle Uwagi 2. Sekcji [...] oraz opis Towaru, a nie cechy Towaru w chwili importu. Zarzucono, że interpretacja organu sprowadzająca Uwagę 2(a) Sekcji [...] do automatyzmu "jeżeli stosowane z [...], to [...]" ignoruje regułę, zgodnie z którą elementy będące towarami działów [...] HS podlegają najpierw klasyfikacji w ramach tych działów. Tymczasem rozstrzygnięcie zostało oparte na funkcji, którą uzyskuje "cewka + rdzeń" po dalszym montażu - a nie na tym, czym był Towar w momencie importu (inductor). Zastąpienie kryterium cech w dacie zgłoszenia kryterium docelowej funkcji prowadzi do błędu metodologicznego i wyklucza prawidłowe zastosowanie pozycji HS [...]. W momencie importu Towar nie był częścią silnika, lecz cewką - komponentem elektrycznym odpowiadającym tym klasyfikowanym do HS [...]. Skoro organ zaakceptował, że pozycja HS [...] nie znajdzie tu zastosowania, powinien był przeanalizować możliwość klasyfikacji Towaru do HS [...], a nie automatycznie dokonać jego klasyfikacji do "części" z działu [...]. Naczelnik Urzędu Celno Skarbowego przeprowadził pełną analizę materiału, a z uwagi na "brzmienie pozycji" HS [...] "nie było potrzeby przeprowadzania dodatkowych dowodów". Organ II instancji powinien był wykazać, jakie konkretnie cechy spornego [...], stwierdzone na podstawie zebranego materiału dowodowego, miałyby wyłączać klasyfikację Towaru do HS [...] oraz dlaczego opis i Noty do HS [...] nie obejmują Towaru przedstawionego do odprawy. Brak tej analizy oznacza, że utrzymanie klasyfikacji Towaru do HS[...] nastąpiło z pominięciem koniecznego etapu merytorycznej weryfikacji pozycji HS [...], która - jako pozycja własna towaru - powinna zostać rozważona i odrzucona dopiero po pozytywnej, merytorycznej weryfikacji cech. W dalszej części skargi skarżąca szczegółowo przytoczyła okoliczności sprawy, które uzasadniają klasyfikację Towarów do CN [...] oraz zwrot nadpłaconych należności celnych. Ponadto w celach informacyjnych, skarżąca wskazała, że w zakresie klasyfikacji identycznych towarów, co Towar będący przedmiotem decyzji, zgłaszanych do dopuszczenia do obrotu w okresie od listopada 2022 r. do maja 2024 r., wydane zostało przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w G. sześć decyzji stwierdzających ich klasyfikację do CN [...] (sześć decyzji w załączeniu skargi). W uzasadnieniu swoich decyzji Naczelnik Urzędu Celno Skarbowego w G. wskazał, że w świetle przedstawionej przez spółkę dokumentacji technicznej oraz wyjaśnień, a także powołanych decyzji WIT, Towar w pełni odpowiada definicji wzbudników (cewek indukcyjnych) z 3. Uwagi Not wyjaśniających do pozycji [...] związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celno Skarbowego w G. przychylił się do wniosku P. W. o sprostowanie zgłoszeń celnych importowych (numery wymienione w załączonych decyzjach) w zakresie klasyfikacji Towarów i zmienił w nich kod taryfy z CN [...] na CN [...] W ocenie skarżącej uzasadnienie decyzji odwoławczej pomija merytoryczną analizę cech Towaru w dacie importu z zakresem pozycji HS [...] (inductors) oraz z odpowiadającymi jej Notami wyjaśniającymi; poprzestaje natomiast na ogólnej tezie, że "brak jest podstaw" do przyjęcia klasyfikacji do HS [...], utrzymując jednocześnie w mocy decyzję Naczelnika odwołującą się w swoim uzasadnieniu do WIT dotyczących kompletnych wtryskiwaczy/zaworów - wyrobów nieporównywalnych ze sporną cewką bez rdzenia. Ponadto, skarżąca zauważyła, że z treści decyzji wynika niespójność chronologii czynności informacyjnych podejmowanych przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej . W ocenie spółki powiadomienie z 16 grudnia 2025 r. zostało nieprawidłowo doręczone do osoby, która w dniu doręczenia pisma nie była już jej pełnomocnikiem. Tym samym spółka nie miała możliwości zapoznania się z jego treścią oraz skorzystania z prawa do wypowiedzenia się na temat zebranego w sprawie materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumenty w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W toku sądowej kontroli zaskarżonej decyzji, przeprowadzonej na podstawie kryterium zgodności z prawem, w kontekście sformułowanych w skardze zarzutów, kluczową i najistotniejszą sporną kwestią w niniejszej sprawie, jest ocena zasadności stanowiska organów co do klasyfikacji taryfowej towaru ujętego przez skarżącą w zgłoszeniach celnych, jako - "części samochodowe: cewki stosowane do produkcji wtryskiwaczy". Skarżąca zadeklarowała ww. towar do kodu TARIC [...] WTC, a organ I instancji przyjął jako prawidłowy kod TARIC [...] WTC. W związku ze zmianą klasyfikacji towarowej towaru zmianie uległa stawka celna z 1,8% na stawkę celną w wysokości 2,7% dla towarów pochodzących z [...]. Konsekwencją tego było, w odniesieniu do towaru ujętego w przedmiotowych zgłoszeniach celnych, obliczenie uzupełniającej kwoty należnego cła oraz wezwanie skarżącej do jego zapłaty. Organy uwzględniając rodzaj prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej (między innymi import części oraz produkcję wtryskiwaczy paliwa do silników benzynowych w samochodach osobowych) przyjęły, że importowany towar jest komponentem wykorzystywanym do dalszej produkcji wtryskiwaczy paliwa do silnika samochodowego, a zatem stanowi element silnika spalinowego. Zdaniem organu o klasyfikacji tego towaru do pozycji HS [...] WTC, a w jej obrębie do kodu CN [...], przesądza opis towaru w momencie importu oraz jego przeznaczenie, jako części samochodowej do produkcji cewki do wtryskiwacza przeznaczonej do silnika spalinowego. Według przeciwnego stanowiska skarżącej, organy niesłusznie zastosowały zasadę klasyfikacji towaru jako części złożonego urządzenia (silnika), podczas gdy zaimportowany przez spółkę towar jest wprost wymieniony w dziale [...] HS i zgodnie z uwagami do tego działu, powinien być w pierwszej kolejności klasyfikowany do odpowiedniej pozycji działu [...], tj. HS [...], bez względu na maszynę, do której jest docelowo przypisany. Zdaniem spółki organy nie wzięły pod uwagę cech definiujących cewkę indukcyjną (na etapie importu), podczas gdy poprawna wykładnia Not wyjaśniających do tej pozycji HS doprowadziłaby do konkluzji, że towar importowany przez spółkę powinien być klasyfikowany jako cewka do pozycji HS [...], a do kodu CN [...]. W ocenie Skarżącej organ odwoławczy oparł swoje rozstrzygnięcie na kryterium przeznaczenia towaru po montażu, podczas gdy powinien oprzeć je o obiektywne cechy towaru w chwili jego importu. Wobec tak nakreślonej płaszczyzny sporu na wstępie rozważań wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 56 ust. 1 UKC podstawą należnych należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna. Inne środki, ustanowione w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej, stosowane są w odpowiednich przypadkach zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów. Według art. 56 ust. 2 UKC Wspólna Taryfa Celna obejmuje: a) Nomenklaturę scaloną towarów, określoną w rozporządzeniu (EWG) nr 2658/87; b) każdą inną nomenklaturę, która jest całkowicie lub częściowo oparta na Nomenklaturze scalonej lub która dodaje do niej dalsze podpodziały i która została ustanowiona w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny do celów stosowania środków taryfowych związanych z wymianą towarową; c) konwencyjne lub zwykłe autonomiczne stawki celne, stosowane w odniesieniu do towarów objętych Nomenklaturą scaloną; d) preferencyjne środki taryfowe określone w umowach zawartych przez Unię z niektórymi krajami lub terytoriami znajdującymi się poza obszarem celnym Unii lub z grupami takich krajów lub terytoriów; e) preferencyjne środki taryfowe przyjęte jednostronnie przez Unię w odniesieniu do niektórych krajów lub terytoriów znajdujących się poza obszarem celnym Unii lub w odniesieniu do grup takich krajów lub terytoriów; f) autonomiczne środki przewidujące obniżenie należności celnych lub zwolnienie z należności celnych za niektóre towary; g) uprzywilejowane traktowanie taryfowe w zakresie środków, o których mowa w lit. c)-f) lub h), z którego mogą korzystać niektóre towary ze względu na ich rodzaj lub końcowe przeznaczenie; h) inne środki taryfowe przewidziane w przepisach unijnych dotyczących rolnictwa, handlu lub innych dziedzin. Z kolei art. 105 ust. 3 UKC stanowi, że jeżeli dług celny powstaje w okolicznościach, których nie obejmuje ust. 1, zaksięgowanie wymaganej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych odbywa się w terminie 14 dni od dnia, w którym organy celne są w stanie określić kwotę tych należności celnych przywozowych lub wywozowych i wydać decyzję. W myśl art. 105 ust. 4 UKC ust. 3 stosuje się w odniesieniu do kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, która ma być pokryta lub pozostaje do pokrycia, w przypadku gdy wymagana kwota należności celnych przywozowych lub wywozowych nie została zaksięgowana zgodnie z ust. 1, 2, i 3 lub została określona i zaksięgowana w kwocie niższej niż kwota wymagana. Zgodnie z art. 30b ust. 1 u.p.t.u. podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. Według art. 33 ust. 1 u.p.t.u. podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są obowiązani do obliczenia i wykazania w: 1) zgłoszeniu celnym albo 2) rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia 2015/2446, w przypadkach, o których mowa w art. 324 lub art. 325 rozporządzenia 2015/2447, - kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b. W myśl art. 33 ust. 2a u.p.t.u. jeżeli po zwolnieniu towaru, o którym mowa w art. 194 unijnego kodeksu celnego, organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym, rozliczeniu zamknięcia albo decyzji kwota podatku została wykazana nieprawidłowo albo nie została określona w prawidłowej wysokości, naczelnik urzędu celno-skarbowego wydaje decyzję określającą różnicę między kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną albo określoną. Ponadto wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, Nomenklatura Scalona obejmuje: a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego; b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane "podpozycjami CN" w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna; c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przepisy odnoszące się do podpozycji CN. Nomenklatura Scalona jest 8-znakowym rozwinięciem Systemu Zharmonizowanego (HS), a Ogólne reguły interpretacji i uwagi do sekcji i działów pochodzą z Systemu Zharmonizowanego. Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury Scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że noty wyjaśniające nie mają waloru normatywnego, noty nie są bowiem prawem. Noty wyjaśniające są narzędziem wspomagającym prawidłową klasyfikację towarową, wydawane są przez Komisję Europejską (w odniesieniu do systemu zharmonizowanego, tj. tzw. HS, wydaje je Światowa Organizacja Celna, tj. WCO), aby w znaczący sposób przyczynić się do ujednolicenia interpretacji poszczególnych pozycji. Jakkolwiek noty nie są prawnie wiążące, nie stanowią źródła prawa, to mimo tego zachowują zasadnicze znaczenie praktyczne z uwagi na powszechność stosowania. Podobne znaczenie mają tzw. opinie WCO dotyczące klasyfikacji towaru w ramach HS. Podkreśla się, że skoro noty wyjaśniające nie są źródłem prawa, to ich zmiana może być stosowana do zdarzeń sprzed dokonania zmiany w tych notach, skoro ich funkcją jest jedynie wspomaganie interpretatora nomenklatury scalonej. Ponieważ więc noty nie mają waloru normatywnego, zaś ich funkcja, choć istotna, formalnie pozostaje jedynie pomocnicza, to zmiana not wyjaśniających do CN może powodować zmianę podejścia do interpretacji przepisów, które dotychczas budziły wątpliwości, pomimo braku zmiany samych przepisów (por. wyrok NSA z 18 lutego 2026 r., I GSK 661/23, i powołane tam orzecznictwo; wyrok NSA z 26 marca 2026 r., I FSK 607/25). W świetle utrwalonego orzecznictwa TSUE oraz sądów administracyjnych, stosowanie not wyjaśniających w procesie interpretacji nomenklatury stanowi zasadę (np. wyrok z 17 czerwca 2026 r., I GSK 1427/25) Z powyższego wynika, że noty wyjaśniające stanowią ważny środek służący zapewnieniu jednolitego stosowania Taryfy celnej przez organy celne państw członkowskich i stanowią istotną pomoc w interpretacji Taryfy. O ile klasyfikacji celnej towaru dokonuje się co do zasady na podstawie brzmienia treści pozycji Nomenklatury Scalonej uregulowanej w rozporządzeniu nr [...] i w rozporządzeniach wykonawczych do tego rozporządzenia, o tyle noty wyjaśniające do HS mają istotne znaczenie interpretacyjne i powinny mieć zastosowanie, gdy występują wątpliwości co do znaczenia treści Nomenklatury Scalonej (wyrok WSA w Gdańsku z 23 maja 2024 r., III SA/Gd 736/23; i powołane tam orzecznictwo). Ponadto podkreślić należy, że w celu ustalenia prawidłowego kodu dla określonego towaru należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS). Najważniejszą z nich jest reguła 1, która stanowi, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Regule tej należy przypisać pierwszeństwo w stosunku do pozostałych reguł, ponieważ dalsze reguły, ułożone chronologicznie (od 2 do 6), opisują w sposób szczegółowy pozostałe przypadki klasyfikacyjne. Kolejność posługiwania się poszczególnymi regułami nie może być dowolna, co oznacza, że dopiero w przypadku niemożliwości przeprowadzenia klasyfikacji towaru z zastosowaniem reguły 1 ORINS, należy korzystać z następnych reguł, od 2 do 6. Także w orzecznictwie sądowym, nie budzi wątpliwości, że stosownie do postanowień rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 klasyfikacji dokonuje się w oparciu o ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) według kolejności ich występowania (np. wyrok NSA z dnia 15 lipca 2014 r., I GSK 1459/13). Stosownie do reguły 6 ORINS klasyfikacja do podpozycji tej samej pozycji powinna być dokonywana zgodnie z treścią tych podpozycji oraz odnoszących się do nich uwag, przy odpowiednim zastosowaniu wcześniejszych reguł, z zachowaniem zasady, że porównaniu podlegają wyłącznie podpozycje znajdujące się na tym samym poziomie klasyfikacji. Podkreślenia wymaga, że kolejność stosowania reguł ORINS nie jest dowolna, lecz ma charakter sekwencyjny. Mając na uwadze stanowisko organów oraz zawarte w skardze zarzuty, w okolicznościach faktycznych tej sprawy szczególnie podkreślić należy, że klasyfikacji towarów według Nomenklatury Scalonej nie dokonuje się na podstawie nazw handlowych producenta, ani oznaczeń stosowanych na potrzeby innych aktów prawnych. Oznacza to, że każdy towar może zostać zaklasyfikowany wyłącznie do jednej pozycji lub podpozycji CN, z wyłączeniem pozostałych możliwych klasyfikacji. Zasady te wynikają z treści powołanych reguł ORINS i znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych (np. wyrok z 17 czerwca 2026 r., I GSK 1427/25). W tym kontekście Sąd podziela stanowisko skarżącej, że decydującego znaczenia dla prawidłowości klasyfikacji tego towaru nie może mieć jego nazwa handlowa wskazana przez skarżącą w zgłoszeniach celnych (części samochodowe). Ponadto należy przyznać rację skarżącej, że decydującego znaczenia nie może mieć tutaj kryterium przeznaczenia towaru, jako docelowo części składowej wtryskiwacza do silnika spalinowego, który niewątpliwie jest "częścią samochodową", jako element składowy silnika spalinowego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem TSUE, w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w treści pozycji CN oraz odpowiednich uwag do sekcji lub działów. Jednakże z orzecznictwa tego wynika także, że przeznaczenie danego produktu może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, o ile jest ono właściwe dla tego produktu, co należy oceniać na podstawie obiektywnych cech i właściwości wspomnianego produktu (por. wyrok TSUE z dnia 20 października 2022 r., w sprawie C-542/21). Na tle ww. wyroku TSUE w orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażono pogląd, według którego, z orzeczenia tego nie wynika, aby przeznaczenie towaru miało charakter kryterium nadrzędnego. Trybunał wskazał jedynie, że może ono stanowić jedno z kryteriów klasyfikacyjnych. Nie oznacza to natomiast, że powinno ono dominować nad analizą obiektywnych cech i właściwości towaru. W przypadku produktu o konkretnych i dających się jednoznacznie ustalić cechach, w pierwszej kolejności należy uwzględniać jego obiektywne cechy i właściwości. Takie stanowisko zostało jednoznacznie wyrażone przez TSUE w wyroku z 25 lutego 2021 r. w sprawie C-772/19, w którym wskazano, że decydującego kryterium klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach. Dopiero gdy klasyfikacji nie można dokonać wyłącznie na tej podstawie, przeznaczenie produktu może stanowić pomocnicze kryterium klasyfikacyjne, o ile jest ono właściwe dla danego towaru. Oznacza to, że klasyfikacja taryfowa powinna opierać się przede wszystkim na obiektywnych właściwościach produktu, a następnie prowadzić do wyboru pozycji CN najpełniej i najbardziej szczegółowo opisującej jego charakter (tak NSA w wyrokach z 11 czerwca 2026 r., I GSK 1470/24 i I GSK 1497/24). Wychodząc z tych założeń Sąd podzielił – co do zasady – stanowisko organu, który zasadnie zakwestionował poprawność klasyfikacji przez skarżącą do kodu CN [...] WTC przedmiotowych cewek indukcyjnych, jako elektromagnesów, odwołując się właśnie do kryterium obiektywnych cech i właściwości. Pozycja [...] obejmuje: elektromagnesy; magnesy trwałe i artykuły, które mają stać się magnesami trwałymi po namagnesowaniu; elektromagnetyczne lub magnetyczne uchwyty, zaciski i podobne urządzenia przytrzymujące; elektromagnetyczne sprzęgła nierozłączne, sprzęgła rozłączne i hamulce; elektromagnetyczne głowice podnośnikowe. Z kolei pod wskazanym przez skarżącą kodem CN [...] ujęto elektromagnesy "pozostałe" (ze stawką celną 1,8 %). Na podstawie przedstawionych przez skarżącą informacji, w tym charakterystyki towaru (konkretnej cewki indukcyjnej) i sposobu jej późniejszego wykorzystania w procesie produkcji wtryskiwacza do silnika samochodowego, organ I instancji zasadnie doszedł do wniosku, że skoro cewki do produkcji wtryskiwaczy, w momencie importu nie posiadały rdzenia, który był dodawany już po dopuszczeniu ich do obrotu, to w momencie importu nie są one jeszcze elektromagnesami. W świetle argumentacji zawartej w skardze wydaje się, że skarżąca ostatecznie to stanowisko akceptuje, a istotą sporu jest kwestia, czy organ miał podstawy dokonywać dalszej klasyfikacji tego towaru w ramach działu [...] HS, czy powinien rozważać inną pozycję, ale dalej w ramach działu [...] HS. Organ uznał bowiem, kierując się głównie kryterium przeznaczenia, że przedmiotowa cewka indukcyjna stanowi część do silników objętych pozycją [...] lub [...] (zgodnie z opisem pozycji [...], klasyfikując ostatecznie ten towar do kodu CN [...] – "pozostałe" (stawka celna 2,7 %). Według skarżącej, sporna cewka indukcyjna stanowi komponent elektryczny, a klasyfikacji należy dokonać w ramach odpowiedniej pozycji działu [...] HS. Przyznając w tym sporze rację skarżącej, Sąd miał na uwadze wynikające ze zgromadzonego materiału dowodowego obiektywne cechy i właściwości towaru, jako kryterium wiodące, a ponadto powołane wyżej reguły 1. i 6. ORINS, uwagi do SEKCJI [...] Nomenklatury Scalonej (Maszyny i urządzenia mechaniczne; sprzęt elektryczny; ich części, rejestratory i odtwarzacze dźwięku, urządzenia telewizyjne do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów), a także notę wyjaśniającą do działu [...], pozycji [...]. Zgodnie z uwagą 2(a) do Sekcji [...] – " z zastrzeżeniem uwagi 1 do niniejszej sekcji, uwagi 1 do działu [...] i uwagi 1 do działu [...], części maszyn (niebędące częściami artykułów objętych pozycją [...], [...], [...], [...] lub [...]) należy klasyfikować zgodnie z następującymi zasadami: a) części, które są towarami objętymi dowolną pozycją w dziale [...] lub [...] (inną niż pozycja [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]), należy klasyfikować do ich odpowiednich pozycji;" Trafnie skarżąca podniosła, że organ uznając, iż powyższa uwaga nie ma zastosowania w tej sprawie, niezasadnie przyjął, że przedmiotowa cewka jest częścią bardzie złożonej maszyny (silnika), w sytuacji gdy towar ten jest wymieniony wprost w dziale [...] HS, i do tego działu powinien być klasyfikowany, bez względu na maszynę, do której celowo jest przypisany. Jak już wyżej wskazano w tym zakresie nie powinno mieć decydującego znaczenia kryterium celu (przeznaczenia) towaru. W ocenie Sądu rozstrzygające znaczenie w tej sprawie ma natomiast treść noty wyjaśniającej do pozycji [...] (transformatory elektryczne, przekształtniki (na przykład prostowniki) oraz cewki indukcyjne). Wskazać tu należy, że pozycja [...] obejmuje – "pozostałe cewki indukcyjne". Według noty wyjaśniającej, pozycja [...] poza wyrobami wymienionymi w notach wyjaśniających do pozycji [...], obejmuje m.in.: cewki kompensacyjne, cewki wyjściowe, cewki indukcyjne wygładzające, cewki z ruchomym rdzeniem do modyfikacji indukcyjności, cewki do pupinizacji, cewki [...]. Z powyższego wynika, że w bezspornych okolicznościach faktycznych tej sprawy, nie było uzasadnionych podstaw do odstąpienia od klasyfikacji spornego towaru w ramach działu [...] HS i dokonania tej klasyfikacji w ramach działu [...] HS. Na marginesie wskazać należy, że wątpliwości w tym zakresie nie miał Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w G., który w sześciu załączonych do skargi decyzjach, uwzględnił stanowisko skarżącej w zakresie wniosku o dokonanie korekt zgłoszeń celnych, przyjmując klasyfikację taryfową spornych cewek indukcyjnych do kodu TARIC [...] (ze stawką celną erga omnes 0%). W tym zakresie zasadne okazały się zarzuty skargi dotyczące naruszenia reguł 1. i 6. ORINS, uwagi 2(a) Sekcji [...] Nomenklatury Scalonej i noty wyjaśniającej do pozycji HS [...]. W konsekwencji tych naruszeń doszło także do naruszenia art. 56 ust. 1 i 2 UKC i art. 105 ust. 3 i 4 UKC, a ponadto art. 30b ust. 1 w związku z art. 33 ust. 1 i 2a u.p.t.u., w sposób opisany w petitum skargi. Sąd nie podzielił natomiast zarzutów naruszenia przepisów postępowania, w zakresie zupełności materiału dowodowego i podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy. W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był wystarczający dla rozstrzygnięcia sprawy. Uzasadnione zastrzeżenia Sądu budzi jednak sposób jego oceny, w tym nie wystarczające uwzględnienie obiektywnych cech towaru i jego właściwości przy rozstrzyganiu tej sprawy, a ponadto uzasadnienie zaskarżonej decyzji (art. 191 o.p. i art. 210 § 4 o.p.). Należy zgodzić się ze skarżącą, że w części poświęconej braku podstaw do klasyfikacji spornych cewek do działu [...] HS, uzasadnienie decyzji nie pozwala na odtworzenie toku rozumowania organu i nie odnosi się w sposób wyczerpujący do argumentacji spółki podniesionej w odwołaniu, w szczególności w zakresie merytorycznej analizy pozycji HS [...] i właściwych jej not wyjaśniających. Zasadnie skarżąca podniosła, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji powinno zawierać sekwencyjną analizę "cecha-po-cesze", która zestawiałaby opis towaru z zakresem i notami do HS [...]. Tymczasem organ odwoławczy sformułował ogólną tezę o "braku podstaw" do klasyfikacji towaru do działu HS [...], a następnie przeprowadził dowodzenie na rzecz jego klasyfikacji do działu HS [...], według kryterium jego docelowego przeznaczenia. W ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 90d Prawa celnego w sposób opisany w petitum skargi, wobec nie wykazania istotnego wpływu tego naruszenia na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy uwzględni przedstawioną wyżej argumentację Sądu, co do zasadności przeprowadzenia klasyfikacji towaru w ramach działu [...] HS. Swoje stanowisko organ przedstawi w wyczerpującym uzasadnieniu, odnoszącym się do zawartych w odwołaniu zarzutów. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a"). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 i 4 p.p.s.a oraz podstawie z § 2 ust. 1 pkt 1 lit. d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1687).