I SA/Po 645/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 stycznia 2026 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Skarżąca spółka [...] sp. z o.o. w [...], pismem nadanym w dniu 24 marca 2026 r. (data stempla pocztowego, koperta, k. 8 akt sąd.), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Wraz ze skargą został uiszczony wpis w wysokości 100 zł. W odpowiedzi na skargę z 8 kwietnia 2026 r. organ wniósł o odrzucenie skargi, jako spóźnionej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi, aby sprawie można nadać prawidłowy bieg. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów przewidziano, m.in. termin do wniesienia skargi. Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143; w skrócie: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Uchybienie terminowi wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W świetle powołanych wyżej regulacji nie ulega wątpliwości, że wniesienie skargi po terminie skutkuje brakiem nadania jej dalszego biegu i w konsekwencji jej odrzuceniem. Z akt administracyjnych rozpoznawanej przez Sąd sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 20 stycznia 2026 r., została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 04 lutego 2026 r. (druk potwierdzenia otrzymania (e-doręczenia), k. 43 akt adm.). Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu, uwzględniając treść art. 83 § 3 p.p.s.a., upływał z dniem 6 marca 2026 r. Tymczasem skarga została skutecznie wniesiona przez skarżącą dopiero w dniu 24 marca 2026 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 8 akt sąd.), a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W związku z tym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 i art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie skarżącej uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., jak w pkt II sentencji postanowienia.