I SA/Po 586/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawy ze skargi [...] S.A. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze z dnia [...] kwietnia 2017 r. [...] S.A. (dalej: Spółka, skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] określającą skarżącej wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za okres od września do grudnia 2015 r. na kwotę [...]zł w całości, a co najmniej w części odnoszącej się do podatku zapłaconego za grudzień 2015 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ zapłata kwoty [...]zł wraz z odsetkami za zwłokę jest znacznym utrudnieniem dla funkcjonowania skarżącej oraz może zagrozić utracie płynności finansowej oraz związanej z tym możliwości regulowania bieżących i wymagalnych zobowiązań skarżącej. Ponadto zdaniem skarżącej zachodzi w pełni uzasadniona podstawa do uznania, że skarżąca nie jest w ogóle podatnikiem podatku od nieruchomości za miesiące: wrzesień, październik i listopad 2015 r. wobec tego nie jest też zobowiązana do zapłaty daniny w wysokości [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę. Podkreślono, iż egzekwowanie należności za te miesiące byłoby nieuzasadnionym pokryciem zobowiązań podatkowych innego podmiotu (przewłaszczającego [...] Sp. z o.o.) w stosunku do organu. Natomiast w zakresie wymiaru podatku od nieruchomości za grudzień 2015 r., od którego to miesiąca skarżąca uznaje się za podatnika należy wskazać, iż podatek został już opłacony przez skarżącą przelewem z dnia [...] marca 2016 r., dlatego podwójne wyegzekwowanie od skarżącej należności za ten miesiąc poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji stoi w sprzeczności z przepisami prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. W myśl przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") sąd, po przekazaniu skargi, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem wnioskodawca jest zobowiązany wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo zaistnienia przynajmniej jednej z dwóch wymienionych przesłanek. Należy także zaznaczyć fakultatywny charakter cytowanego wyżej przepisu, który daje Sądowi możliwość wstrzymania wykonania decyzji, nie obligując go do takiego wstrzymania nawet jeżeli wystąpią przesłanki w przepisie tym wymienione. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania administracyjnego. Chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Natomiast tam, gdzie ich wzruszenie w postępowaniu sądowym przywraca stan zgodny z prawem bez powyższych zagrożeń, sięganie po środki ochrony tymczasowej nie jest uzasadnione. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji, o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi odstępstwo od zasady wynikającej z § 1 tego przepisu, zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, dlatego też warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Tymczasem do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Skarżący powinien bowiem poprzeć swoje twierdzenia dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego (por.: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2006 r., s. 188). Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Brak dostatecznego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04; z dnia 3 października 2007 r., I OZ 707/07; z dnia 6 lutego 2009 r., II FZ 39/09; z dnia 19 października 2012 r., II OZ 905/12 i z dnia 6 czerwca 2013 r., II OZ 408/13 – dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.p). Twierdzenia strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinno znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Podkreślić również należy, iż w judykaturze utrwalony jest już pogląd, zgodnie z którym, podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienia NSA: z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07; z dnia 10 maja 2011 r., II FZ 106/11; z dnia 9 września 2011 r., II FSK 1501/11; z dnia 28 września 2011 r., I FZ 219/11 i z dnia 25 kwietnia 2012 r., II FSK 498/12– dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.p). Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Trzeba także zaznaczyć, że Sąd rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje oceny zasadności skargi. W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że argumenty zawarte we wniosku ograniczają się tylko do twierdzenia, że zapłata kwoty [...]zł wraz z odsetkami za zwłokę jest znacznym utrudnieniem dla funkcjonowania skarżącej oraz może zagrozić utracie płynności finansowej oraz związanej z tym możliwości regulowania bieżących i wymagalnych zobowiązań skarżącej. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji wskazując, iż podatek za miesiąc grudzień został już opłacony przez skarżącą przelewem z dnia [...] marca 2016 r. Sąd zauważa, że istotnie w aktach sprawy znajduje się wydruk z dnia [...] marca 2016 r. z przelewu na kwotę [...]zł tytułem opłaty podatku od nieruchomości za miesiąc grudzień 2015 r. Jednakże skarżąca nie wykazała, jaka jest jej sytuacja materialna. Skarżąca nie przedstawiła jednak dowodów uzasadniających swoje żądanie. Sąd musi mieć wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji, jak również możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji, co do wystąpienia określonych zdarzeń i dokumentów w tym zakresie, obciąża skarżącą. Jak wynika natomiast z załączonego do skargi wydruku z Krajowego Rejestru Sadowego według stanu na dzień [...] maja 2016 r. wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi [...] zł. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody lub że powstałe po jej wykonaniu skutki byłyby trudne do odwrócenia. Skarżąca nie wyjaśniła na czym miałaby polegać szkoda w jej majątku, która w dalszej perspektywie będzie niemożliwa do naprawienia. Nie przedstawiła przy tym swojej sytuacji majątkowej i finansowej. Sąd stwierdza, że wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu wyegzekwowanej należności. Z tego względu takie obawy strony skarżącej nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Również obawy dotyczące utraty płynności finansowej, czy skutków ewentualnej egzekucji nie mogą stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji. Ponadto wykonanie zaskarżonego aktu w drodze egzekucji sprowadzać się będzie do egzekwowania należności pieniężnych, realizowanego zgodnie z określonymi ustawowo zasadami i trybem, w których zobowiązanej także będą przysługiwać odpowiednie środki ochrony prawnej, uniemożliwiające zagrożenie jej bytu, choć z pewnością nie chroniące jej przed pogorszeniem tego bytu. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że postępowanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest postępowaniem wpadkowym, w którym Sąd nie rozstrzyga o istocie sprawy. Na tym etapie postępowania Sąd bada przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Zarzuty skargi będą badane dopiero przy rozpoznawaniu skargi co do meritum, czego wyrazem będzie orzeczenie kończące postępowanie Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.