I SA/Po 561/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia z dnia 18 maja 2018 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SA/Po 561/17 w sprawie ze skargi X. Sp. z o.o. w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji postanawia: I. odrzucić zażalenie; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...]zł (słownie [...] złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od zażalenia.

Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2017 r. o sygn. akt I SA/Po 561/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Spółki na wskazane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Pismem z dnia 5 lutego 2018 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2018 r. sygn. akt I SA/Po 561/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną. Na powyższe postanowienie w terminie otwartym do jego wniesienia złożone zostało zażalenie z dnia 18 maja 2018 r. (k. 135 akt sądowych). Mając na uwadze, że zażalenie dotknięte było brakami formalnymi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 maja 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych zażalenia (w terminie 7 dni) pod rygorem odrzucenia, poprzez złożenie oryginału lub kopii odpisu pełnego z KRS skarżącej, poświadczonej za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami. Pełnomocnik skarżącej został również wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia . W terminie otwartym do uzupełnienia braków strona skarżąca uiściła wpis od zażalenia oraz przedłożyła informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców KRS na dzień 6 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W myśl art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymogi stawiane pismom procesowym sprecyzowano m.in. w art. 46 § 3 p.p.s.a. zgodnie z którym, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Również w świetle art. 37 § 1 omawianej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Z powyższych przepisów wynika, że pełnomocnik spółki zobowiązany jest przedłożyć zarówno dokument pełnomocnictwa, jak i dokument, z którego będzie wynikał podmiot umocowany w spółce do udzielania pełnomocnictw [por. postanowienie NSA z dnia 10 września 2013 r., II GSK 1541/13, dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl]. Stosownie do postanowień art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że w niniejszej sprawie zażalenie zostało sporządzone przez adwokata [...], działającego w imieniu skarżącej na podstawie pełnomocnictwa ogólnego z dnia 1 grudnia 2016 r. Reprezentujący skarżącą pełnomocnik mimo wezwań ze strony Sądu nie wykazał dokumentem osoby upoważnionej do reprezentowania skarżącej w dniu sporządzenia wskazanego ostatnio pełnomocnictwa. Z przedłożonej przez stronę informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców KRS skarżącej na dzień 6 czerwca 2018 r. wynika, że ostatniego wpisu do rejestru dokonano w dniu 5 września 2017 r. Stwierdzić zatem należy, że wskazana informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców KRS pozwala jedynie na ustalenie osób uprawnionych do reprezentowania skarżącej w okresie od 5 września 2017 r. do 6 czerwca 2018 r. Z kolei z dołączonej do skargi informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców KRS z dnia 1 czerwca 2017 r. wynika, że ostatniego wpisu przed sporządzeniem tej informacji dokonano w dniu 14 grudnia 2016 r. Z uwagi na powyższe w oparciu o dołączoną do skargi informację, możliwe jest jedynie ustalenie osób upoważnionych do reprezentowania skarżącej w okresie od 14 grudnia 2016 r. do 1 czerwca 2017 r. W związku z powyższym należy stwierdzić, że w oparciu o informację przedłożone przez stronę skarżącą oraz jej pełnomocnika do akt sprawy nie jest możliwe ustalenie osób upoważnionych do reprezentowania spółki w dacie udzielenia pełnomocnictwa występującemu w sprawie adwokatowi. Brak w powyższym zakresie nie został usunięty przez pełnomocnika skarżącej mimo uprzedniego wezwania do przedłożenia oryginału lub kopii odpisu pełnego z KRS skarżącej. Stwierdzić zatem należy, że pełnomocnik strony skarżącej w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych zażalenia nie uzupełnił ich. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 197 § 2 i art. 178 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w pkt I sentencji. Rozstrzygnięcia zawartego w pkt II sentencji orzeczenia dokonano w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.