I SA/Po 548/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Po 548/17, w ten sposób, że w miejsce błędnie podanego przedmiotu zaskarżonej decyzji "podatek od towarów i usług za 2016 r." wpisać przedmiot prawidłowy - "podatek od nieruchomości za 2016 r.".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jak wynika natomiast z § 2 powołanej wyżej jednostki redakcyjnej P.p.s.a., sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Podkreślenia wymaga, że sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem, a zatem można go dokonać w każdym czasie. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność, czy prawomocność. Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie omyłkowo oznaczono w sentencji wyroku z dnia 30 listopada 2017 r. przedmiot zaskarżonej decyzji, jako podatek od towarów i usług za 2016 r. zamiast prawidłowego przedmiotu - podatek od nieruchomości za 2016 r. Zdaniem Sądu, sytuację zaistniałą należy potraktować jako oczywistą omyłkę pisarską. Z akt administracyjnych oraz z treści skargi wynika bowiem jednoznacznie, że zaskarżona decyzja SKO w P. utrzymała w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] ustalającą skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2016 r. Wobec tego Sąd uznał, że zaistniała konieczność sprostowania z urzędu w tym zakresie sentencji wyroku z dnia 30 listopada 2017 r. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.