I SA/Po 512/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia skarżącej na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 24 maja 2017 r., I SA/Po 512/17 w sprawie ze skargi X. sp. z o.o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za m-ce od lipca do grudnia 2013 r.; postanawia odrzucić zażalenie.

Pismem z dnia 17 marca 2017 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję. WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia 24 maja 2017 r., I SA/Po 512/17 odrzucił skargę. Skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie wnosząc w nim m.in. o udzielenie jej prawa pomocy. W toku postępowania w przedmiocie prawa pomocy wniesiono o zawieszenie postępowania. Wniosek ten oddalono postanowieniem WSA w Poznaniu z dnia 06 września 2017 r., I SA/Po 512/17. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 15 września 2017 r., I SA/Po 512/17 pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Wskazane zarządzenie zostało utrzymane w mocy postanowieniem WSA w Poznaniu z dnia 04 października 2017 r., I SA/Po 512/17. Wspomniane postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej dnia 10 października 2017 r. Pismem z dnia 03 października 2017 r. (data wpływu do tut. Sądu 09 października 2017 r.) pełnomocnik skarżącej poinformował o wypowiedzeniu pełnomocnictwa procesowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 09 października 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia – [...] zł tytułem wpisu sądowego od rozpoznawanego zażalenia pod rygorem jego odrzucenia. Odpis zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 26 października 2017 r., z uwagi na co termin na opłacenie zażalenia mijał z dniem 02 listopada 2017 r. Z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego Sądu wynika, że skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Warunkiem skutecznego wniesienia zażalenia jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 09 października 2017 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od rozpoznawanego zażalenia doręczono skarżącej dnia 26 października 2017 r., z uwagi na co termin na opłacenie zażalenia mijał z dniem 02 listopada 2017 r. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego nie opłacono zażalenia, co potwierdzono w informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego tutejszego Sądu. W kontekście pisma byłego pełnomocnika skarżącej z dnia 03 października 2017 r. (data wpływu tut. Sądu 09 października 2017 r.) należy zauważyć, że odpis postanowienia kończącego postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, tj. odpis postanowienia WSA w Poznaniu z dnia 04 października 2017 r., I SA/Po 512/17 został doręczony do rąk pełnomocnika skarżącej w dniu 10 października 2017 r., a wiec już po poinformowaniu tut. Sądu o wypowiedzeniu pełnomocnictwa. Powyższa okoliczność nie wpływa jednak w żadnej mierze na wynik sprawy bowiem zgodnie z art. 42 § 1 p.p.s.a., wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym, w stosunku zaś do strony przeciwnej i innych uczestników - od dnia doręczenia im tego zawiadomienia przez sąd. W przywołanym przepisie nie określono, od jakiego momentu wypowiedzenie pełnomocnictwa przez pełnomocnika jest skuteczne wobec sądu lub strony przeciwnej czy też innych uczestników postępowania. Wydaje się, że ze względu na bezpieczeństwo obrotu prawnego przez analogię należy przyjąć również w tym wypadku rozwiązanie zawarte w § 1, dotyczącym wypowiedzenia pełnomocnictwa przez mocodawcę [tak: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2016, dostęp w bazie danych Lex Omega, komentarz do art. 42 p.p.s.a.]. Zgodnie zaś z art. 42 § 2 p.p.s.a., adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy, który wypowiedział pełnomocnictwo, jest obowiązany działać za stronę jeszcze przez dwa tygodnie, chyba że mocodawca zwolni go od tego obowiązku. Każdy inny pełnomocnik powinien, mimo wypowiedzenia, działać za mocodawcę przez ten sam czas, jeżeli jest to konieczne do uchronienia mocodawcy od niekorzystnych skutków prawnych. Mając powyższe na uwadze nie może budzić wątpliwości, że w dniu doręczenia pełnomocnikowi skarżącej odpisu postanowienia WSA w Poznaniu z dnia 04 października 2017 r., I SA/Po 512/17, tj. w dniu 10 października 2017 r. był on na zasadzie art. 42 § 2 p.p.s.a. zobligowany do dalszej reprezentacji skarżącej, mimo dokonanego pismem z dnia 03 października 2017 r. wypowiedzenia pełnomocnictwa. Konkludując powyższe rozważania należy stwierdzić, że strona skarżąca w terminie otwartym do opłacenia rozpoznawanego zażalenia nie opłaciła go co obliguje tutejszy Sąd do odrzucenia zażalenia. W tym stanie rzeczy, sąd na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 197 § 2 w zw. z art. 178 oraz art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.