I SA/Po 329/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi I. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2018 r., Nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skardze na opisane powyżej postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Jak wskazano w uzasadnieniu powyższego wniosku skarżąca nie prowadzi już działalności gospodarczej, co powoduje, że utrzymanie w mocy natychmiastowej wykonalności decyzji podatkowej, a w konsekwencji egzekucja od skarżącej kwoty rzędu pół miliona złotych, spowoduje po jej stronie znaczną szkodę majątkową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym miejscu należy podkreślić, że z ugruntowanej już w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładni art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że obowiązek uprawdopodobnienia zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnoszącym o zastosowanie tymczasowej ochrony, uregulowanej w tym przepisie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2013 r., sygn. akt I FZ 370/13, oba publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Samo przedstawienie zakresu żądania, a mianowicie wniesienie o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, uniemożliwia zweryfikowanie sytuacji strony w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wstrzymanie, bowiem wykonania decyzji uzasadniać mogą konkretne okoliczności będące wynikiem wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na aktualną sytuację majątkową strony, powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, a nie sama wysokość dolegliwości na jaką narażona jest strona. Innymi słowy strona musi wykazać, że w powiązaniu z jej sytuacją majątkową, wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki z powodu wystąpienia tych okoliczności. Przenosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy zauważyć, że skarżąca zaniechała uprawdopodobnienia zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Za takowe nie może być uznane jedynie wskazanie, że ewentualna egzekucja należności podatkowej spowoduje znaczną szkodę majątkową, tym bardziej, że skarżąca nie wskazała, jakim majątkiem obecnie dysponuje. Brak powyższy uniemożliwia Sądowi ustalenie, czy brak wstrzymania zaskarżonego postanowienia będzie skutkował powstaniem następstw, o jakich mowa w art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.