I SA/Po 303/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. B. i R. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie straty z działalności gospodarczej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Postanowieniem z dnia 28 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a."), odrzucił skargę M. i R. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie straty z działalności gospodarczej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r., z uwagi na uiszczenie wpisu od skargi po terminie. Odpis tego postanowienia został doręczony R. B. w dniu 3 czerwca 2014 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 54 akt sąd.), a M. B. w dniu 10 czerwca 2014 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 55 akt sąd.). Pełnomocnik skarżących, pismem z dnia 30 czerwca 2014 r., nadanym w dniu 1 lipca 2014 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 66 akt sąd.), złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W argumentacji wniosku wskazał, że w okresie od 14 kwietnia do 25 czerwca 2014 r. R. B. przebywał na zwolnieniu chorobowym. Okoliczność ta, jego zdaniem, świadczy o tym, że nie można jemu przypisać winy w uchybieniu terminu do wniesienia wpisu od skargi. Do wniosku dołączył m.in. kserokopie 5 druków zaświadczeń lekarskich, z których wynika, że skarżący był niezdolny do pracy w okresie od 14 kwietnia do 23 maja i od 26 maja do 25 czerwca 2014 r. (k. 61 - k. 65 akt sąd.), a także wydruk z rachunku bankowego potwierdzający uiszczenie wpisu od skargi w dniu 12 maja 2014 r. (k. 60 akt sąd.). Odnośnie skarżącej M. B. nie podniesiono żadnych okoliczności usprawiedliwiających uchybienie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Zasadą wynikającą z art. 85 P.p.s.a. jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi termin przywrócić (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast w myśl art. 88 P.p.s.a. spóźniony wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie terminu jest zatem złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego i równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 i art. 87 P.p.s.a.). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkuje odmową przywrócenia terminu. W pierwszej kolejności wskazać więc należy, że w ocenie Sądu nie zostały w niniejszej sprawie zachowane wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu, albowiem skarżący uchybili terminowi do jego wniesienia. Dla obliczenia wymienionego terminu siedmiu dni, konieczne jest ustalenie daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu, a więc chodzi o określenie momentu, w którym strona powzięła wiadomość o uchybieniu terminu do dokonania czynności i od którego mogła czynności tej dokonać. W ocenie Sądu, taką chwilą w analizowanej sprawie jest data doręczenia skarżącym postanowienia tut. Sądu z dnia 28 maja 2014 r. o odrzuceniu skargi. Zatem siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął bieg (w stosunku do skarżącego R. B.) w dniu 3 czerwca 2014 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 54 akt sąd.) i upłynął bezskutecznie w dniu 10 czerwca 2014 r. W stosunku do skarżącej M. B. w dniu 10 czerwca 2014 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 55 akt sąd.) i upłynął bezskutecznie w dniu 17 czerwca 2014 r. W konsekwencji wniosek nadany przez pełnomocnika skarżących za pośrednictwem poczty w dniu 1 lipca 2014 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 66 akt sąd.), należy uznać za spóźniony. Zdaniem Sądu, w realiach badanej sprawy, nie można przyjąć - jak wywodzi R. B. we wniosku o przywrócenie terminu - że siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a rozpoczął swój bieg w dniu 26 czerwca 2014 r., tj. w pierwszym dniu po ustaniu przyczyny uchybienia terminu, którą była niezdolność do pracy skarżącego w okresie od 14 kwietnia do 25 czerwca 2014 r. potwierdzona zwolnieniami lekarskimi (k. 61 – k. 65 akt sąd.). Sąd zauważa, że zarówno w dacie upływu terminu do uiszczenia wpisu od skargi (30 kwietnia 2014 r.), jaki i w dacie odbioru postanowienia o odrzuceniu skargi (3 czerwca 2014 r.) skarżący korzystał ze zwolnienia lekarskiego. Okoliczność ta nie przeszkodziła jednak skarżącemu w opłaceniu wpisu od skargi w dniu 12 maja 2014 r. za pośrednictwem elektronicznego rachunku bankowego, jak i w osobistym odbiorze w placówce pocztowej [...] skierowanej do niego przesyłki sądowej zawierającej postanowienie o odrzuceniu skargi (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 54 akt sąd.). W ocenie Sądu, wykonywanie osobiście przez skarżącego czynności procesowych w czasie przebywania na zwolnieniu lekarskim przeczy jego argumentom, jakoby zły stan zdrowia stanowił rzeczywistą przyczynę uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wskazać również należy, że z przedłożonych przez skarżącego zaświadczeń lekarskich nie wynika, że niezdolność do pracy spowodowana była chorobą obłożną, definiowaną w orzecznictwie sądowym, jako choroba powodująca istotne i trwałe zakłócenie warunków codziennej egzystencji chorego, wymagająca otoczenia go stałą opieką lekarską. W zaświadczeniach lekarskich o niezdolności skarżącego do pracy w okresie od 14 kwietnia do 23 maja i od 26 maja do 25 czerwca 2014 r. nie zawarto zalecenia "Chory powinien leżeć". Sąd stwierdza, że skoro skarżący - pomimo przebywania na zwolnieniu lekarskim - w dniu 3 czerwca 2014 r. osobiście odebrał w placówce pocztowej [...] skierowaną do niego przesyłkę sądową, tym samym uznać należy, że w tym dniu ustała przyczyna do uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi, a to z kolei oznacza, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi upływał z dniem 10 czerwca 2014 r. W przypadku skarżącej M. B. siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi upływał z dniem 17 czerwca 2014 r. Jednocześnie pełnomocnik nie wyjaśnił z jakiego powodu skarżąca nie dokonała czynności opłacenia skargi. Skarżący, reprezentowani przez adwokata, złożyli przedmiotowy wniosek dopiero w dniu 1 lipca 2014 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 66 akt sąd.), a zatem już po upływie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Tym samym, wniosek skarżących o przywrócenie terminu, jako spóźniony, należało odrzucić. Jak wspomniano w przedmiotowym wniosku pełnomocnik skarżących nie wskazał żadnych okoliczności uprawdopodabniających brak winy M. B. w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W konsekwencji poczynionych wyżej rozważań Sąd nie mógł dokonać oceny złożonego wniosku w zakresie zasadności przywrócenia wnioskowanego terminu, tj. rozważenia, czy argumenty podnoszone przez pełnomocnika skarżących uprawdopodabniają okoliczności wskazujące na brak winy R. B. czy M. B. w uchybieniu terminu. Podkreślenia bowiem wymaga, że istnienie podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu jest rozważane przez Sąd tylko wtedy, gdy wniosek złożono w terminie i jest on dopuszczalny. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 88 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.