I SA/Po 28/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi X. X. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r.; postanawia przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Skarżący pismem z 12 grudnia 2017 r. wniósł skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 12 stycznia 2018 r. wezwano skarżącego do usunięcie braków formalnych skargi (w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia) poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie wystosowane na podstawie wskazanego ostatnio zarządzenia wraz z odpowiedzią na skargę doręczono skarżącemu 22 stycznia 2018 r. W terminie otwartym do uzupełnienia brak formalny nie został uzupełniony. Pismem z 29 stycznia 2018 r. (nadanym 30 stycznia 2018 r.) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wskazując równocześnie wartość przedmiotu zaskarżenia. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że 22 stycznia 2018 r. pod jego nieobecność korespondencja z sądu została odebrana przez matkę, która nie mogła przekazać mu korespondencji z uwagi na jego wyjazd wraz z córką we wskazanym ostatnio dniu do W. na specjalistyczne badania lekarskie. Skarżący wskazał, że termin badań został wcześniej uzgodniony. Na dowód powyższego przedłożył wyniki badań, paragony potwierdzające ich przeprowadzenie oraz bilet dokumentujący podróż do W.. Skarżący poinformował, że nie miał wiedzy, że sąd wystosował do niego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych. Po powrocie z W. matka przekazała skarżącemu pismo, po czym bezzwłocznie wskazał sądowi wartość przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do postanowień art. 86 § 1 zdanie pierwsze ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Na mocy art. 87 § 1 p.p.s.a, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie do dyspozycji art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Zanim sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść art. 88 p.p.s.a. i zbadać czy wniosek o przywrócenie terminu nie jest spóźniony. Wniosek należy uznać za spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie 7-dniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu [por. postanowienie NSA z 10 stycznia 2013 r., I OZ 963/12, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl. Analiza argumentacji skarżącego nie pozwala na ustalenie kiedy ustała wskazana powyżej przyczyna uchybienia terminowi. Skarżący wskazał bowiem jedynie, że korespondencja z sądu została mu przekazana po powrocie z W.. W sytuacji gdy nie da się w sposób jednoznaczny ustalić, czy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. został zachowany, należy rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu merytorycznie. Formalne załatwienie wniosku poprzez jego odrzucenie stanowi bowiem wyjątek od reguły, iż wszelkie wnioski rozpoznaje się badając ich merytoryczną zasadność (tak: postanowienie NSA z 28 czerwca 2006 r., II OZ 661/06). Z uwagi na powyższe możliwe jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę lub jej pełnomocnika odpowiedniej staranności w prowadzeniu sprawy udaremniły dokonanie czynności w terminie (por.: postanowienie NSA z 12 lutego 2015 r., I OZ 91/15). Sąd stwierdza, że w okolicznościach sprawy skarżący uprawdopodobnił, że wyjazd z małoletnim dzieckiem na specjalistyczne badania lekarskie jest okolicznością świadczącą o braku winy w uchybieniu terminowi. Skarżący udowodnił fakt wyjazdu z dzieckiem na badania przedstawiając kopię biletów PKP, a także paragony oraz wyniki badań potwierdzające ich przeprowadzenie. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu uzupełnił brak formalny skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Dlatego sąd na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.