I SA/Po 191/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 stycznia 2025 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę

Skarżący R. W. pismem z 10 stycznia 2025 r. wniósł skargę na interpretację indywidualną z dnia 10 stycznia 2025 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Po 95/25 odrzucił skargę R. W. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") z uwagi na brak podstaw do uznania, że skarżący skutecznie wniósł skargę do sądu administracyjnego, skoro wniesienie nastąpiło za pośrednictwem systemu teleinformatycznego Krajowej Administracji Skarbowej, jakim jest e-Urząd Skarbowy, a nie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu udostępnionej na elektronicznej platformie usług administracji publicznej (ePUAP). Skarżący nie wniósł skargi kasacyjne, a zatem postanowienie to stało się prawomocne. Skarżący po raz drugi wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę z 10 stycznia 2025 r. na wskazaną w sentencji interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Skarżący w piśmie przewodnim z 05 marca 2025 r. podał, że skargę po raz pierwszy wysłał 10 stycznia 2025 r., a zatem w terminie, przy czym błędnie przesłał ją nieodpowiednim kanałem komunikacji (e-Urząd). Skarżący podał, że przyznaje się do pomyłki i wnosi o merytoryczne rozpatrzenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Terminy oblicza się wg przepisów prawa cywilnego, przy czym, jeśli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 54 § 1a p.p.s.a. skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona interpretacja została doręczona skarżącemu w dniu 10 stycznia 2025 r. W interpretacji pouczono skarżącego prawidłowo o terminie i sposobie wniesienia skargi. W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi upłynął 10 lutego 2025 r. Tymczasem skarżący skargę wniósł w dniu 05 marca 2025 r., a zatem po upływie terminu. W tych okolicznościach skargę jako spóźnioną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2, § 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a.