I SA/Po 180/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie wykreślenia z rejestru podatników podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę

Pismem z [...] listopada 2016 r. A wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powołaną wyżej czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w przedmiocie wykreślenia z dniem [...] października 2016 r. skarżącej z rejestru podatników VAT. Wezwaniem z dnia [...] lutego 2017r. strona skarżąca zobowiązana została przez Sąd m.in. do nadesłania dowodu, że wzywała organ do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "ppsa"). W odpowiedzi strona skarżąca nadesłała odpisy pism z dnia [...] listopada 2016r. zatytułowanych "odwołanie" wyjaśniając, że stanowią one "wyczerpanie środka odwoławczego". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 52 § 1 ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę (§ 3). Przepisy te wyrażają generalną zasadę subsydiarności skargi, tj. jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji, a w razie ich braku skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 i § 4 ppsa). Zdaniem Sądu, wniesienie skargi w niniejszej sprawie uznać należało za niedopuszczalne, gdyż skarżąca w świetle powołanego wyżej art. 52 § 4 ppsa nie wzywała organu do usunięcia naruszenia prawa po otrzymaniu zawiadomienia o wykreśleniu skarżącej z rejestru podatników VAT tj. czynności, która podlega zaskarżeniu do Sądu po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa.