I SA/Po 139/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu [...] czerwca 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] marca 2018 r. w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2017r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w 2015 r. wraz z odsetkami za zwłokę postanawia: odrzucić wniosek

Pismem z dnia [...] stycznia 2018r. M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej wskazaną w sentencji. Zarządzeniem z dnia [...] lutego 2018r. Przewodniczący Wydziału I wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...]- zł. Sąd w pouczeniu skierowanym do skarżącej wskazał, że w wypadku, gdy strona nie uzupełni braków formalnych skargi i nie uiści należnego wpisu w zakreślonym terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, nastąpi odrzucenie skargi. Wezwania adresowane do strony skarżącej zostało odebrane w dniu [...] lutego 2018r. Podany zatem w wezwaniu siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu [...] lutego 2018r. Pismem nadanym w dniu [...] lutego 2018 r. ( k. 16 akt sąd.) strona skarżąca wniosła o umorzenie uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r., wobec złożenia ww. pisma po terminie i nie uiszczenia ustalonego wpisu, Sąd odrzucił skargę M. W.. Odpis postanowienia doręczono stronie w dniu [...] marca 2018r. W odpowiedzi na zarządzenie Sądu z dnia [...] lutego 2018r. strona skarżąca w dniu [...] marca 2018r. złożyła sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r. starszy referendarz sądowy przyznał stronie prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcę prawnego z urzędu, o wyznaczenie którego zwrócił się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w P.. W dniu [...] maja 2018 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej złożył zażalenie na ww. postanowienie Sądu z dnia [...] marca 2018 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia tego zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 177 § 3 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy radcy prawnego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, termin do wniesienia zażalenia biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z akt sprawy wynika, że zawiadomienie o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu dla strony skarżącej, radca prawny odebrał w dniu 24 maja 2018 r. W myśl art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia zostało natomiast nadane w dniu 28 maja 2018 r. (k. 62 akt sąd.). Wskazać zatem należy, że skarżąca nie uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia w przedmiotowej sprawie. Wobec przyznania stronie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, którego wyznaczyła Okręgowa Izba Radców Prawnych w P., termin do wniesienia zażalenia rozpoczął swój bieg dopiero od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu i od tej daty pełnomocnik ten był zobowiązany podjąć stosowne czynności w sprawie zmierzające do zapewnienia ochrony praw strony. Z powyższych względów stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu, który nie został uchybiony jest niedopuszczalny. Orzecznictwo sądów w tej kwestii nie pozostawia wątpliwości, że nie można przywrócić terminu, który nie rozpoczął swojego biegu lub który nie został uchybiony, bowiem instytucja przywrócenia terminu ma zastosowanie w tych wszystkich sytuacji, gdy strona nie dokonała czynności w terminie. Dopiero bowiem w sytuacji stwierdzenia, że w sprawie doszło do uchybienia terminowi, Sąd może merytorycznie rozpoznać wniosek strony o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, tj. przywrócić termin bądź wniosek oddalić. Natomiast, jak wynika z art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie termin (a za taki niewątpliwie należy uznać wniosek o przywrócenie terminu, który nie został uchybiony) podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2016 r., sygn. akt I GZ 276/16). W tym stanie rzeczy należało uznać, że wniosek pełnomocnika skarżącej dotyczył przywrócenia terminu, który nie został uchybiony i jako taki jest niedopuszczalny z mocy prawa. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.