I SA/Po 1220/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Protokolant: ref. staż. Martyna Dziubałka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2014 r. sprawy ze skargi [A] (sp. z o.o.) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku od towarów i usług na rachunek bankowy podatnika wykazanego w deklaracji VAT-7 za październik 2012 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w [...], którą odmówiono skarżącej Spółce zwrotu podatku od towarów i usług na rachunek bankowy podatnika, wykazanego w deklaracji VAT-7 za październik 2012 r. Jako podstawę rozstrzygnięcia organy powołały m.in. art. 86 ust. 1 i ust. 8 oraz art. 87 ust. 1 i ust. 5 a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Spółka zarzuciła decyzji naruszenie art. 86 ust. 8 pkt 1 w/w ustawy poprzez jego błędną wykładnię i stwierdzenie, iż w celu uzyskania zwrotu podatku naliczonego podatnik musi wykazać podatek należny na terytorium kraju, oraz art. 87 ust. 5 a w sytuacji, gdy przepis ten nie powinien mieć w ogóle zastosowania w sprawie. Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2014 r. o sygn. akt I FSK 673/13 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów tego Sądu następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2010 r. do 31 marca 2011 r. w stosunku do podmiotów z państw trzecich, nieposiadających na terytorium kraju rezydencji podatkowej (siedziby, stałego miejsca zamieszkania, stałego miejsca prowadzenia działalności – a w przypadku ich braku – zwykłego miejsca prowadzenia działalności lub miejsca zwykłego pobytu), którzy nadal pozostawali zarejestrowani w kraju dla potrzeb podatku od towarów i usług, realizacja zasady neutralności, przez umożliwienie tym podmiotom odzyskania podatku zapłaconego w cenie zakupów dokonanych na terenie kraju, odbywała się na warunkach określonych w art. 86 ust. 1, 2, 8 i 9 oraz art. 87 ust. 1, 5 i 5a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54 poz. 535, ze zm.), czy też na zasadach wynikających z art. 89 ust. 1 pkt 3, ust. 1a – 1g tej ustawy oraz z przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. Nr 224, poz. 1801, ze zm.)?" Pytanie sformułowane przez skład zwykły NSA powstało na gruncie sprawy, w której podmiot gospodarczy w składanych deklaracjach VAT-7 wykazywał nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w sytuacji, gdy nie świadczył na terytorium kraju usług podlegających opodatkowaniu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 listopada 2012 r. o sygn. III SA/Wa 657/12 – dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach NSA) Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie zarówno podobieństwo stanów faktycznych jak i wątpliwości dotyczące wykładni tych samych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a także odwoływanie się przez podatnika i organy podatkowe do zasady neutralności tego podatku, sprawiają, iż zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego do czasu uzyskania odpowiedzi na pytanie przedłożone poszerzonemu składowi NSA. W tej sytuacji, uznając, iż rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm.)