I SA/Po 1171/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg: 1) B. T. 2) [...] sp. z o.o. w K. Syndyk masy upadłości B. T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z 22 maja 2026 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargi.

W dniu 25 czerwca 2026 r. (data stempla pocztowego) B. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z 22 maja 2026 r. nr [...]. Jednocześnie w dniu 25 czerwca 2026 r. (data stempla pocztowego) do tut. Sądu skargę na opisaną wyżej decyzję wniósł Syndyk masy upadłości B. T. tj. [...] sp. z o.o. w K.. Z wydruku z Krajowego Rejestru Zadłużonych, uzyskanego ze strony internetowej [...] (uzyskanego na podstawie art. 46 § 3 zd. drugie ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 t.j. dalej "p.p.s.a.") wynika, że postanowieniem z dnia 12 marca 2026 r., wydanym w sprawie o sygn. akt [...], Sąd Rejonowy w K. ogłosił upadłość dłużnika B. T., jako osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej i wyznaczył jako syndyka masy upadłości [...] sp. z o.o. w K.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skarg jako wniesionych po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje. Obie skargi wniesione w niniejszej sprawie tj. zarówno przez B. T., jak i Syndyka masy upadłości podlegają odrzuceniu, aczkolwiek w oparciu o odmienne podstawy prawne. Skarga wniesiona przez B. T. jest niedopuszczalna jako, że została wniesiona przez podmiot wobec którego jeszcze przed złożeniem skargi ogłoszono upadłość. Zgodnie z art. 144 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (Dz.U.2026 r. poz. 913 t.j. dalej "u.p.u.") po ogłoszeniu upadłości postępowania sądowoadministracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez syndyka albo przeciwko niemu. Przepis art. 144 ust. 2 u.p.u. stanowi natomiast, że postępowania, o których mowa w ust. 1, syndyk prowadzi na rzecz upadłego, lecz w imieniu własnym. Z ww. przepisów wynika, że od chwili ogłoszenia upadłości strony legitymację procesową w sprawach dotyczących masy upadłości, ma tylko syndyk, który działa na rzecz upadłego. Strona upadła jest natomiast tej legitymacji pozbawiona. Konsekwencją bowiem utraty przez upadłego prawa zarządu masą upadłościową jest utrata przez upadły podmiot legitymacji do występowania w charakterze strony w postępowaniu dotyczącym masy upadłości. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 144 ust. 1 u.p.u., podmiotem, który posiadał legitymację procesową do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, której przedmiotem jest odmowa umorzenia zaległości podatkowej, był wyłącznie syndyk masy upadłości. Wobec natomiast wniesienia skargi przez upadłą Sąd zobligowany był do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalnej. Odnośnie natomiast skargi Syndyka masy upadłości to została ona wniesiona po upływie terminu. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia zaskarżonej w sprawie decyzji. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona do Sądu decyzja została doręczona Syndykowi w dniu 25 maja 2026 r. przez system doręczeń elektronicznych. Trzydziestodniowy zatem termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 24 czerwca 2026 r. (tj. dzień roboczy, ostatni dzień terminu). Skarga Syndyka została natomiast nadana w urzędzie pocztowym w dniu 25 czerwca 2026 r. tj. dzień po terminie. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę Syndyka masy upadłości jako wniesioną z uchybieniem terminu.