I SA/Po 1151/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku AC o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi AC na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 rok wraz z odsetkami za zwłokę postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił skargę AC na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]. Skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego, pismem z dnia [...] wniosła skargę kasacyjną od w.w wyroku. Równocześnie złożyła sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy zauważa, że skarżąca nie jest zobowiązana w przedmiotowej sprawie do uiszczenia kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi kasacyjnej od wyroku WSA z dnia [...] o sygn. [...]. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Na podstawie art. 239 § 1 pkt 4 P.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Natomiast stosownie do art. 241 P.p.s.a. zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w przepisie prawa lub w postanowieniu sądu administracyjnego bez określenia zakresu tego zwolnienia - oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Z akt sprawy wynika, że starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...], sygn. akt[...] [karta nr [...] akt sąd.] przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, gdyż zwolnił skarżącą od kosztów sądowych. Skarżąca nie wniosła na to postanowienie sprzeciwu, również prawo pomocy nie zostało cofnięte przez Sąd. Wobec powyższego stwierdzić należy, że wnioskodawczyni na obecnym etapie postępowania nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.. Zgodnie z art. 249a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Podsumowując, w ocenie starszego referendarza sądowego postępowanie z wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie stało się zbędne z uwagi na okoliczność, że skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych zostało przyznane prawomocnym postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...], a zatem postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy należy umorzyć. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.