I SA/Op 94/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ś., S. Ś. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 17 grudnia 2021 r., nr 1601-IEE.711.252.2021 w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia odrzucić skargę.

Pismem z 20 stycznia 2022 r. E.Ś. i S. Ś. (dalej określani jako: strona, skarżący) wnieśli skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 17 grudnia 2021 r., w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 28 lutego 2022 r., wydanego na podstawie art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) - /dalej ppsa/, wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi. W reakcji na to wezwanie skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z 19 maja 2022 r., sygn. akt I SPP/Op 53/22 starszy referendarz sądowy w WSA w Opolu odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy. Następnie rozpatrując wniesione przez skarżących (każdego z osobna) sprzeciwy na powyższe orzeczenie referendarza, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu stwierdził, że S. Ś. wniósł sprzeciw po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności (art. 259 § 1 ppsa), wobec czego postanowieniem z 4 lipca 2022 r., sygn. akt I SPP/Op 53/22 sprzeciw S. Ś. odrzucił. Jednocześnie Sąd w/w postanowieniem utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie w odniesieniu do E. Ś. Na powyższe postanowienie tut. Sądu z 4 lipca 2022 r. skarżący wnieśli zażalenie. Postanowieniem z 12 sierpnia 2022 r. WSA w Opolu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa odrzucił zażalenie E. Ś., z uwagi na jego niedopuszczalność. Natomiast postanowieniem z 14 listopada 2022 r., sygn. akt II FZ 523/22 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie S. Ś. na odrzucenie jego sprzeciwu. W tym stanie rzeczy, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 8 grudnia 2022 r. zobowiązał skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia z 28 lutego 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi poprzez opłacenie wpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczone zostało skarżącym 30 grudnia 2022 r., wobec czego termin do uiszczenia wpisu upływał 6 stycznia 2023 r., a ponieważ dzień ten był dniem ustawowo wolnym od pracy (Święto Trzech Króli), upływ tego terminu przypadał na następny dzień roboczy, tj. 9 stycznia 2023 r. (art. 83 § 2 ppsa). Pomimo upływu tego terminu wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ppsa. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa). Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt sprawy, prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, doręczone skarżącym 30 grudnia 2022 r., zawierało wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia opłaty, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek jego nieuiszczenia w terminie. Pomimo tego wezwania skarżący w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, który upływał 9 stycznia 2023 r. wpisu nie uiścili. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 §1 pkt 3 w związku art. 220 § 3 ppsa, postanowił odrzucić skargę.